Calculus infinitesimalis

Calculus infinitesimalis, in partes differentiales et integrales divisa, est potentissima analysis ars mathematica, cuius notiones principites sunt notiones infinitatis et limitis. Adhibetur ad dissimilitudinem motuum duorum systematum explicandam. Calculus differentialis de functionibus derivativis, calculus integralis de integralibus tractat. Theorema autem fundamentale calculi dicit derivativum et integrale inversa esse: hoc est, si functio F habet derivativum f, deinde integrale illius f est F. Derivativi inclantes? quantitates infinitesimales sunt. Vidimus hanc in aequatione:
Isaacus Newtonus et Godefridus Guilielmus Leibnitius calculum infintesimalem saeculo septimo decimo excogitavisse habentur.
Quantitas infinitesimalis significat quantitatem omnibus quantitatibus realibus minorum; eius signum usitatum est , littera Graeca.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Lege de Calculo in Vicilibris. |
- Nicolas Louis de la Caille Lectiones elementares mathemaicae, seu, elementa algebrae, et geometriae in latinum traductae (1762)
- Guillaume François Antoine de L'Hospital Calculi infinitesimalis pars I, seu calculus differentialis[nexus deficit] (1764)
- Leonardus Eulerus Institutiones calculi differentialis[nexus deficit] (1787)
- Mauricii de Prasse Institutiones Analyticae (1813)
- Andreas Caraffa Principia calculi differentialis et integralis itemque calculi differentiarum finitarum (1845)
- Crowell, Benjamin, Calculus, Fullerton College
- Garrett, Paul, Notanda discipulis annum primum agentes