Beneduces

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Despectus in Beneducem
Beneducei collocatio
Confluentes Rhenus anterior et Rhenus posterior.
Pontes a vico Beneduces in vallem Versam annis 1901 et 2012 constructi.
Sanctus Georgius contra draconem, pictura capellae Sancti Georgii Ruzunnis.
Pons ferriviae super Rhenum posteriorem.

Beneduces[1] (Theodisce Bonaduz, Romancice Panaduz) est vicus Helveticus 2637 incolarum (anno 2007) qui ad pagum Grisoniam pertinet.

Historia[recensere | fontem recensere]

Beneduce olim Lingua Romancica, hodie Germanice loquitur. Prope vicum archaeologi magnam aream coemiterii epochae Medii Aevi ineunti invenierunt.[2] Vicus Beneduces anno 960 in charta donationis imperatoris Ottonis I in favorem ecclesiae cathedralis Curiae Raetorum citatus est.[3]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Beneduces ad fluvium Rhenum situs est. Prope vicum Beneduces sunt confluentes Rheni anterioris et Rheni posterioris.

Commeatus[recensere | fontem recensere]

Prope vicum Beneduces sunt pluri pontes super bini fluvios Rheni:

  • Pons voraginis Ruinaulta[4]
  • Pontes vallis Versam
  • Pons viae super Rhenum anteriorem
  • Pons ferriviae Raeticae super Rhenum anteriorem
  • Pons ferriviae super Rhenum posteriorem
  • Pontes autoviae super Rhenum posteriorem

Aedificia[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Beneducem spectant.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Cfr. Commentatio Bonaduz in Lexico historico Helvetiae: Theodisce, Francogallice, Italice
  2. John A. Brunner: Die frühmittelalterliche Bevölkerung von Bonaduz. eine anthropologische Untersuchung. Curia Raetorum 1972.
  3. Elisabeth Meyer-Marthaler, Franz Perret: Bündner Urkundenbuch. T. 1 (390–1199), Curia Raetorum 1955, p. 98–99.
  4. Pons pendulus voraginis Ruinaulta
  5. De picturis ecclesiae Sancti Georgii: Horst F. Rupp: Der Waltensburger Meister in seiner Zeit. Chur 2015. ISBN 978-3-89870-883-8. – Franz Lorenzi: Zur künstlerischen Herkunft des Waltensburger Meisters. In: Bündner Monatsblatt, 3/2015, p. 256–271.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Erwin Poeschel: Die Kunstdenkmäler des Kantons Graubünden III. Die Talschaften Räzünser Boden, Domleschg, Heinzenberg, Oberhalbstein, Ober- und Unterengadin. Berna 1940.