Apocope

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Apocope (Graece ἀποκοπή > ἀποκόπτειν 'exsecare' > ἀπο- 'ex' + κόπτειν 'secare'[1]) in phonologia est amissio unius aut plurimorum sonorum a fine vocabuli, praecipue amissio vocalis. Haec notio in phonetica historica saepe (sed non semper) amissionem vocalis sine accentu significat. Exempli gratia, pan[em], vocabulum sermonis vulgaris Latini, Hispanice pan, et lup[um] Francice lou[p] factum est.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Apocope, Oxford Dictionary.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Crowley, Terry. 1997. An Introduction to Historical Linguistics. Ed. 3a. Oxoniae: Oxford University Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wiktionary-ico-de.png Vide Apocope in Victionario.
Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!