Raimundus de Pennaforte

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Raimundus de Pennaforte

Raimundus de Pennaforte (natus anno circiter 1175 in castello Pennaforte iuxta Barcinonem; mortuus die 6 Ianuarii 1275 Barcinone) fuit monachus Dominicanus eruditissimus. Barcinone et postea Bononiae studuit; ibi apud universitatem professor iuris canonici ab anno 1196 meruit, et, suadente Reginaldo Bononiensi, in Ordinem Praedicatorum intravit. Magister huius Ordinis meruit ab anno 1238 usque ad 1240.

Ecclesia Catholica celebrat Sanctum Raimundum, patronum causidicorum, die 7 Ianuarii.

Opera[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Religiosi Ecclesiae Catholicae
Albi | Augustiniani | Barnabitae | Benedictini | Camilliani | Canonici Augustiniani | Carmelitae | Carmelitae Discalceati | Carthusiani | Cistercienses | Claretiani | Comboniani | Dominicani | Eudistae | Filii Amoris Misericordis | Franciscani | Iesuitae | Lasalliani | Legionari Christi | Mercedarii | Oratoriani | Passionistae | Praemonstratenses | Rosminiani | Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes | Salesiani | Scalabriniani | Servi Mariae | Servi Iesu et Mariae | Spiritani | Trappistae | Trinitarii | Ursulinae | Vincentiani