Magnitudo absoluta
Magnitudo absoluta cuiusdam numeri
,
, ipsa numerus est. Terminus magnitudinis absolutae initio tantum numeris realibus, sed postea etiam numeris complexis definitus est.
Index |
Magnitudo absoluta numerorum realium [recensere]
Definitio [recensere]
Si x numerum realem designat, eius magnitudo absoluta ita definitur:
Si
,
.
Si
,
.
Magnitudo absoluta igitur numquam negativa est.
Functio magnitudinis absolutae [recensere]
Haec functio est
. Omnibus numeris realibus magnitudinem absolutam eorum attribuit. Ei sunt has proprietates:
1.) Per definitionem (magnitudinis absolutae) valet: 
2.) Stricte monotone descendit in
ascenditque stricte monotone in
.
3.) Non omnibus locis derivari potest: Si
,
; si
,
. Loco
derivatio huius functionis non est.
4.) Integralis eius continet omnes functiones F, quibus valet
, si
, atque
, si
(nota bene: necesse est c aequalis valoris duabus "partibus" functionis esse; nisi est, F loco 0 derivari non potest, quia tum ibi saltum, locum discontinuitatis, habet).
5.) Unum zerum habet, id est
. Hoc punctum etiam solum extremum (minimum) eius est.
6.) Ei nulla puncta inflexionis sunt.
Magnitudo absoluta numerorum complexorum [recensere]
His numeris creatis etiam eorum magnitudo absoluta definita est. Hanc ad definitionem intellegendam, primum necesse est scire omnes tales numeros vectoribus describi posse: iis vectoribus, qui habent abscissam partem realem numeri complexi atque ordinatam partem imaginariam eius. Magnitudo absoluta eo modo definitur, ut sit longitudo vectoris numerum repraesentantis. Ergo:

Haec definitio etiam eam numerorum realium includit, nam si
formula dat
hocque magnitudinem absolutam numeri realis aequat.