Hedonismus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Hedonismus[1] (ex Graeco ἡδονισμός 'delectatio' ex ἡδονή 'voluptas' + -ισμός) est schola quae docet voluptatem esse solum bonum intrinsecum.[2] Simplicissime, hedonista totam voluptatem (voluptatem sine dolore) quam maxime obtinere conatur.

Hedonismus ethicus est notio omnibus hominibus esse ius omnium agendorum quae possunt ut maximam obtineantur voluptatem quod eis fieri potest. Praeterea, hedonismus significat summam voluptatis cuiusque hominis summam eius doloris excedendam esse. Hedonismus ethicus habetur ab Aristippo Cyrenaeo, discipulo Socratis, coeptus esse; qui docuit voluptatem esse summum bonum.[3]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Axters, S. (1937). Scholastiek lexicon Latijn-Nederlandsch. Antwerpen: Geloofsverdediging.
  2. Hedonism, 20 Aprilis 2004 Stanford Encyclopedia of Philosophy.
  3. . 6. p. 567 .

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Formula:Cite EB1911

  • The Encyclopedia of Religion and Ethics, vol. 6, p. 567.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Wiktionary-ico-de.png Vide Hedonismus in Victionario.


stipula Haec stipula ad philosophiam spectat. Amplifica, si potes!