Gelon

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Gelo (Graece: Γέλων; mortuus 478 a.C.n.), Dinomenis filius, fuit tyrannus Gelensium et Syracusanorum saeculo 5, primus ex stirpe Dinomenida.

Hippocrate mortuo, tyranno Gelano (491 a.C.n.), Gelo, qui fuerat ei magister equitatum, subsecutus; consociatus Theroni, cui Agrigentico filiam Damareten in matrimonium duxit. Anno 485 a.C.n. Gamori (oligarchici praediatores) Syracusani, qui a plebe expulsi sunt, Gelonem invocaverunt ut sibi succurreret, atque se tyrannum fecit. quod Gelonem fecisse ut Syracusa validior facta est, Herodotus dicit, sed reprehendens antidemocracticum.

Ab hoc tempore, Gela Geloni nihil refert, et omnino operam dedit ad amplificationem Syracusarum, quae divitias extraordinarias et potentia habebant, ad quam urbem Gelo sedes suas cum dimidio populo Gelano movit. Cum Graeci ab eo auxilium contra Xerxen obsecrassent, Gelo recusavit, quoniam ei imperium copiarum sociarum tradere nolebant.[1]

Eodem anno, 480 a.C.n., Puni Siciliam invaserunt, sed usque apud [[proelium ad Himeram (480 a.C.n.)|proelium ad Himeram]] victi sunt, id efficiens ut Gelo graviter fiat dominus super totam Siciliam. Postea potentia eius condita, spectaculum fecit ut ab ea se abdicaturus sit; sed hoc proposito a plebe spreto sine adversariis usque ad eius mortem anno 478/7 a.C.n. regnavit.

Ut heroes observatus est, et tantum memoria eius erat digna quantum, cum omnia simulacra aenea tyrannorum damnata ad venendum in aetate Timoleonis (post ca. 150 annos) essent, illa Gelonis statua excepta est.

Vide quoque[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Herodotus 7.171