Futuna

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Futuna Insula ad laevam, Alofi dextra
Hoorn Insulae, etiam Futuna Insulae appellatae

Futuna est una ex Hoorn Insularum, duarum insularum vicinarum in Oceano Pacifico, cum Uvea ad Collectivitatem Maritimam Francicam nomine "Wallis et Futuna" pertinens. Altera insula vicina est Alofi.

Inclutissima est insula quoniam Petrus Chanel, presbyter et missionarius Francicus, anno 1841 ibi factus est martyr, apud Poios, parvum tractum qua ecclesia cathedralis nunc stat.

Geographia[recensere | fontem recensere]

Futuna et Alofi de caelo visae. Pictura ab NASA facta.

Futuna et Alofi sunt residuum singuli montis igniferi, utraque ab curalii scopulo cincta.

Ab Uvea, Futuna et Alofi 240 km inter occasum solis et meridiem spectant.

Terra consistit in humo fertili vulcanico, et pluviae agriculturam promovent. Insulani agriculturae piscatuique confidunt.

Historia[recensere | fontem recensere]

Futuna Alofique ab Europaeis primum visae sunt anno 1616, cum Gulielmus Cornelii Schoutenius et Iacobus Le Maire, nautae ex Hollandia Septentrionali, per eorum clarissimam orbis circumnavigationem super Eendracht navem has insulas attigerunt.[1]

Populus[recensere | fontem recensere]

Numerus habitantium anno 2003 fuit 4871 (33 centesimis numeri civium coloniae), quorum 2991 apud Alonem habitant et 1880 apud Sigavem. Plerique primarie loquuntur Futunane (vulgo: Fakafutuna).

Sicut Uveani, omnes insulani sunt Catholici Romani. Numerus templorum, aedicularum, et oratoriarum est magnus.

Gubernatio[recensere | fontem recensere]

Futuna habet duos ex tres coloniae Wallis et Futunae ducatibus: Singave in regione occidentali, et Alo in regio orientali (Alofios complectens). Uveae caput, Mataʻutu, est omnis coloniae caput.

Regunt duo duces, ex nobilitate electi: dux Sigavis et dux Alonis.

Praeter quattuor vicos (Lalouam, Poios, Tamanam, et Tavaios), omnes insulae vici in litore inter meridiem et occasum solis inveniuntur. Ab occasu solis ad orientem, hi sunt Toloke, Fiua, Vaisei, Nuku, Sausau, et Leava (caput, navale habens) in Sigave, et Taoa, Malaʻe, Ono, Kolia, et Vele (campum aeroplanis habens) in Alone.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Novi Freti, a parte meridionali freti Magellanici in Magnum Mare Australe Detectio: Diarium vel descriptio laboriosissimi et molestissimi itineris, facti a Guilielmo Cornelii Schoutenio annis 1615-17 (Amstelodami: Janson, 1619).

Fontes[recensere | fontem recensere]

  • Hiroa, Te Rangi (Peter H. Buck). 1953. Explorers of the Pacific. Bishop Museum special publication 43. Honolulu: Bishop Museum.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!