Divisio laborum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Divisio laborum[1], laboris divisio[2] seu laboris partitio[3] est specializatio laboris cooperativi in negotia et partes descriptas eo consilio, ut productum laboris vel facultas laborandi augeantur. Per aetates divisionis laboris auctus auctum producti aggregati anguste sequitur, ortum capitalismi et quam complexae sunt operationes industriales. Demum, culmen studiorum scientificorum attigit, ubi studia temporum et motionum Taylorismi perfecta sunt.

Primium Plato divisionem laborum causam civitatis putavit.[4] Deinde Adamus Smith et Aemilius Durkheim de divisione laborum cogitaverunt. Carolus Marx divisionem laborum alienationem laboris quae proprietas laboris more machinae privait putavit.[5]


Notae[recensere | fontem recensere]

  1. *Sigrides Albert: De "pretio iusto", VOX LATINA. Commentarii periodici favore et subsidio Studiorum Universitatis Saravicae comparati. ISSN 0172-5300. Saraviponti., tomus 45, 2009, fasc. 176.
  2. David Abraham Portielje anno 1834
  3. "De valoris natura", p. 36., De valoris natura dissertatio inauguralis
  4. Plato, Res publica Liber III
  5. Carolus Marx, De Capitalis, Volumen I, Sectio IV, Caput 12