Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Character Sinicus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Locutio "character Sinicus" proprietatibus Sinicis scripta (ubi lingua non distinguit inter numerum singularem et pluralem): nigro colore in scriptura traditionali,? rubro colore in scriptura simplex reddita.
Scriptura cursiva a Sun Guoting calligrapho Sinico Domus Tang scripta, circa annum 650.

Character Sinicus[1] vel character Han (漢字, simpliciter 汉字 Hànzì), vel Latinitate classica littera Sinica, est scriptura qua lingua Sinica scripta singulam syllabam reddit. Quique character, quia haec lingua plerumque ex dictionibus monosyllabis constat, persaepe singulum nomen vel verbum vel singula orationis pars exprimit.

Hi characteres non solum ad Sinicam (hànzì) scribendam adhibentur, sed etiam modo logogrammate ad Iaponiensem (kanji), et minus frequenter Coreanam (hanja), et olim Vietnamiensem (hán tự) scribendas. Numerus signorum Sinicorum in dictionario Kangxi est fere 47 035.

Litterae singulae secundum usum et origines dividuntur in:

Ex quo saepe formantur multa composita ideogrammatica, et composita phonosemantica, ut singula concepta reddantur.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Hoffmann in Lexico Latino Universali Sinas describens scripsit: "Lingua Sinica ex vocibus merè monosyllabis ut plurimum constat, sua tamen cuique provinciae peculiaris dialectus est. Scriptura à superiori loco deorsum procedit, et quilibet character, more Hieroglyphicorum apud Aegyptios veteres, rem integram exprimit."