Cantium (Italia)

E Vicipaedia
(Redirectum de Cantius)
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Cantium (discretiva)

Cantium
Canzo
Insigne Cantii
Imago Cantii

Imago Cantii

Nomina Latina alia: Canzum
Dialectus loci: Canz
Langobardice: Canz
Dialectus brigantinus: Canz
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Langobardia
Provincia: Novocomensis
Indicia fundamentalia
Coordinata: 45° 51′ 0″ Sept., 9° 16′ 0″ Ort.
Altitudo: 402 m supra mare
Area: 11,8 km²
Incolae: 5 144 (2014)
Spissitudo: 445 per km²
Res aliae
N. cursualis: 22035
Praefixum: 031
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 013042
N. tributarius: B641
Nota autocineti: CO
Nomen incolarum: Cantienses
Patronus: Sanctus Stephanus
Dies sollemnis: 26 Decembris
Charta
Commune
Situs communis in Italia
Pagina interretialis

Cantium[1] (-i, n.) (alia nomina: Canzum[2]) (cuius nomen a verbo Celtico Kant invenit, de quo Latine Cantium, vel Cazo vel Canzo, de quo hodie Insubrice Canz, de quo Italiane: Canzo) est oppidum Italiae et municipium, circiter 5 150 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Cantienses appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Sententia[recensere | fontem recensere]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Extremum Brigantiae ante Vallis Vallaxina, caput Cohortis Casalis et Communitatis Montanae Trianguli Larii, situm est in valle circumdata a montibus Cornitiolo (Langobarde Curnisciöö), Cornubus Cantii (Langobarde Còrni vel Curunghèj), Barzaghino (Langobarde Barzaghìn), ac Sciosciae (Langobarde Sciòscia). Percursum est a torrente Ravello (Langobarde Ravèla) et margine a flumine Lambro de Vallaxina. Sunt multi fontes, in quibus Gaüm (Italiane Gajum), et lacus Sacrinus.

Oeconomia[recensere | fontem recensere]

Historia[recensere | fontem recensere]

Origo vici[recensere | fontem recensere]

Nomen loci Canz sane venit de Latino Cantius, de Celtico kant (acumen, cacumen, angulus).

Antiquiora vestigia humanae habitationis loci in ultimo glaciei Würm tempore sunt, in Mesolithica aetate. Casa venationis in 900 metra supra montem Raium (Raj) in usu fuit in aestate usque ad mediam aeris aetatem. Aetatis Chalcoliticae testimonium est tumulus stelaque reperita in Budraccorum (Büdracch) localitate. Aetatem aeris antiquam testatur viculus in occidentale orientale ripa lacus Sacrini (Segrìn).

Hodiernus vici locus est Romanae originis, et delineatio viarum. Cuius est lapis miliarius apud lacum tumulusque quidam.

Clari cives[recensere | fontem recensere]

Urbis administratio[recensere | fontem recensere]

Aedificia egregia[recensere | fontem recensere]

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Loci[recensere | fontem recensere]

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Cantium spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]


Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!