Baucis et Philemon

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Baucis et Philemon Iovem Mercuriumque recipiunt: tabula anno fere 1600 ab Adamo Elsheimer picta (Pinacotheca Dresdensis)

Baucis et Philemon, in fabula ab Ovidio in Metamorphosesi (8.626-724) narrata, fuerunt pauperes magnanimi qui Iovem et Mercurium in casam suam receperunt quo tempore dei ambo iuxta Tyanam incogniti iter fecerint, praebueruntque eis cenam generosam, quamobrem supplicium civibus Tyaneis destinatum evitaverunt. Immo, pia eorum casa templum, ipsi sacerdotes facti sunt. Alterum beneficium impetraverunt ut eodem tempore sibi vita excedendum esset. Quo facto ambo conterminas in arbores mutati — Baucis in tiliam, Philemon in quercum — deorum cultores colebantur.

Archetypus habetur Ulixes hospitio receptus ab Eumaeo magistro subulcorum (Od. XIV). Callimachea porro exempla, scilicet Thesei atque Herculis hospitium, hoc relatum in Victoria Berenices (Molorchus), illud in epyllio quod Hecale inscribitur, materiam huius fabellae praebent. Similibus verbis similem historiam Ovidius in Fastis (V, 493 sqq.) narrat de theoxenia Iovis Neptuni Mercurii a sene Hyrieo.[1]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Hollis (1970) p. 106.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • A. S. Hollis, ed., Ovid. Metamorphoses, book VIII (Oxonii: Clarendon Press, 1970)