Roman numeral 10000 CC DD.svg

Zeno Citieus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam.
Wikidata-logo.svg Zeno Citieus
Res apud Vicidata repertae:
Zeno Citieus: imago
Nativitas: 334 BCE; Kition
Obitus: 263 BCE; Athenae
Patria: Kition

Officium

Officium: scholarch of the Stoic school
Munus: philosophus, Scriptor

Vide etiam paginam discretivam: Zeno

Zeno Citieus (Graece: Ζήνων ὁ Κιτιεύς) Graecus philosophus qui vixit ab CCCXXXVI anno a.C.n ad CCLXV a.C.n fuit. Zeno conditor Stoicorum Citiī, urbe in Cypro, natus est.

Cum natus est, Alexander Magnus rex Macedonius factus est. Zeno Poenus fuit, sed linguam Graecorum scriptis Aristotelis quae pater sibi dedit didicit. Pater, Mnaseas (an Demeas), mercator conculiorum fuit, et saepe Tyrum, Sidonem, Athenasque it. Athenis, pater multos libros Socraticos emit, et eos Zenoni tulit. Zeno, ob hos libros Athenas ire voluit. Olim, apud Apollonium, Zeno ad Oraclum venit et rogavit quid, ut optimam vitam abstulerit, facere debuit. Oraclum imperavit Zenoni ut colorem mortuum adsumeret.

Cum vigintis annos duo natus esset, Zeno navem prope Piraeum allisit. Ob hoc et voluntatem eundi urbem Socratis Platonis Aristotelisque, Athenas venit. Hoc tempore, multae scholae philosophicae in Graecia inter se pugnaverunt. Athenae Zeno rogavit ubi magistrum Socrati similis invenirit. Bibliopola eum ad Cratem Thebetis derexit. Crates dux scholae Cynicae fuit. Quoniam Zeno ab Crate Cynicisque doctus est, Stoici in fundamento loco ubi habuerunt Cynici manserunt.

Cum adhuc ab Cynicis doceretur, Zeno Rem Publica scripsit. Res Publica Zenonis nomen similis operi Platonis est, sed liber Zenonis librum Platonis petivit. Zeno ut Plato, quoque civitatem perfectam putavit. Sed perfecta civitatas Zenonis omnia in terra conplectendae sunt. Leges naturae, non convenientibus, constituendae sunt. Imagines et templa non esse debent, quoniam haec degenera ex natura deorum sunt. Laudari viri pro virtutibus, non simulacris, debent. Quoniam iuvenes non consumere tempus in "excercitiis ignavis" debent, esse non gymnasia debent. Viri decuriis comparari non debent, et mulieres in domonio communitatis teneri debent. Mortuibus non sepelendus est. Amor esse dominus civitatis debet, et homo sapiens civis.

Re Publica scripta, Zeno plus liber ab Cynicis factus est. Cum philosophi altercationes unter se quaerebant, Zeno unificare scholas philsophiae consectatus est. Scientias causarum omniam consectus est. Eius magister Crates Zenonem facere haec non voluit. Tanta ira Cratis fuit ut prohibere eum vi conaretur Zenonis civitas intitui in scientia, non ambigua sententia, debet. "Prima causa erroris", inquit E. Vernon Arnoldus, "quae Zeno invenit, affirmatio praepropera est" (p LXVIII). Deinde Zeno ab Polemone et Stilpone didicit. Ab Polemone multas sententias Academicas Zeno accepit, exempli gratia prospectus duales mundi. Sed Zeno sententias Academicorum mutavit: putavit animam corpumque unum esse.

Post ex Academicis didicit, Zeno ad scripta Heracliti venit. Sententias de eterno igne et Verbo didicit. Anno CCC a.C.n, Zeno ipse suam scholam instituit. Primo discipuli nomine Zenonis nominatae sunt. Postmodo Zenones Stoici ob locum ubi Zeno lectiones dedit nominate sunt, Chalcidico Cartagrapho, nominati sunt.

Zeno Graece multum scripsit. Praeterea Res Publica, Zeno scripsit: De Vita ex Natura, De Momento vel Natura Humana, De Sententiis, De Officio, De Legibus, De Eruditione Graeca, De Viso, De Mundo Omni, De Signis, Quaesita Pythagorica, De Universalibus, De Varietatibus Modi, Consultiones Homericae, De Lectione Poesis, Enchiridion Rhetoricae, Solutiones, Duo Libri Refutation, Memoriae Cratis, Ethicae. Tot scripta Zenonis sunt ut multi auctores eum posuerint. Hi loci omnes sunt quae ex scriptis Zenonis habemus.

Athenicae Zenonem celebraverunt. Claves ob mures urbis ei debuerunt, et eum cum corona imagineque aurea celebraverunt. Sepulcrum in Ceramico ab sumptu publico datus est. Zeno quoque ab suis celebratus est, Citiones ei imaginem debuerunt. Antigonus Gonatas consilium Zenonis, sene futuro, quaesivit, et Zeno eum iuvit. Sed Zeno invitationem occupationis publicae non accepit. In CCLXIV anno mortuus est.

Apud Apollonium in scripto Diogenis Laertii. Zeno ipse celsus, strigosus, et fuscus fuit. Quoque flaccidus imbecillusque fuit. Crudum cibum edit et plerumque aquam bibit. Quoniam pluvia ardoreque non commotus est, sagulum tenue gestavit. Apud Diogene, Zeno acerbus fuit et vultum nubis habuit. Quoque restrictus fuit; apud Diogene, Zeno habuit, "illiberaitatem quam indigna pro Graeco est".

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Arnold, E. V. (1958). Roman Stoicism. New York: Humanities Press. ISBN 0836959701
  • Edwards, P. (1996). The Encyclopedia of philosophy (Vol. 8). New York: Macmillan. ISBN 0028949501
  • Laertius, D., & Hicks, R. D. (1925). Lives of Eminent Philosophers (Vol. II). London: W. Heinemann. ISBN 0674992032

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Zenonem Citieum spectant.