Vulcanus (deus)

E Vicipaedia
(Redirectum de Vulcanus (mythologia))
Salire ad: navigationem, quaerere
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque et intravicos et intervicos.

Vide etiam paginam discretivam: Vulcanus

Didacus Velázquez, Fornax Vulcani, anno 1630

Vulcanus est deus Romanus ignis in aspectis bonis et malis.[1] saepe, laborans in camino cum malleo ferrario, repraesentatur. [2] In lingua Graeca, nomine Hephaesti dicitur.

Natus[recensere | fontem recensere]

Una fabula dicit Vulcanum natum esse ubi Juno irata est cum Iove quod Athenam sine ea gignit. Juno ad Gaiam (Matrem Terrae) precatur ut eam sinit filium sine Iovem habere. Juno Vulcanum gignit et ubi suum deformitam invenit, praesertim ubi Athenae composuit, de Monte Olympo eum deiacit. Vulcanus cadet totam diem et ubi terram contingit, formidulose debilis factus sit.

Matrimonium[recensere | fontem recensere]

Vulcanus Venerem nubit et quandocumque eam eum decipere, irascitur et Montem Etnam in Sicilia erumpere efficit, super suuo camino.

Concelebratio[recensere | fontem recensere]

Vulcanalia est feria Vulcani et in X Kal. Sept. inceptat. Ubi calor aestatis maximus est et saepe ignem in frumentos et granarios efficit, incidit. Vulcanalia Vulcanum placare audebatur, ne immolans parvos animales in ignes ne suos frumentos urat.[1]

stipula Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!

References[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 Georges Dumézil (1996) [1966]. Archaic Roman Religion: Volume One. trans. Philip Krapp. Baltimore: Johns Hopkins University Press. pp. 320–321. ISBN 0-8018-5482-2 (hbk.); ISBN 0-8018-5480-6 (pbk.) 
  2. Corbishley, Mike "Ancient Rome" Warwick Press 1986 Toronto.