Roman numeral 10000 CC DD.svg

Truncus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Infimus Betulae alleghaniensis truncus.
Cuneus ex trunco arboris quinque annos natae secatus. Tabula Theodisce signata.

Truncus in botanica est principalis arboris axis ligneus,[1] magna proprietas diagnostica ad arbores agnoscendas, cuius aspectus saepe ab imo trunco ad summum magnopere discrepat, secundum speciem. Truncus est pars arboris maximi momentum ad productionem materiae spectans.

Trunci in plantis ligneis et non ligneis fiunt, sicut palmae et alii monocotyledones, quamquam interna utrius gregis physiologia variat. In omnibus plantis, trunci per tempus crassescunt ob incrementum secundarium effectum, aut in monocotyledonibus, incrementum pseudosecundarium.

Trunci detrimento obnoxii possunt, solis ustione non excepta. Trunci caesi stipites plerumque appellantur, ac si ad certam longitudinem, trabes.

Piacotheca[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Trunk," The Free Online Dictionary, www.thefreedictionary.com: "The tough outer covering of the woody stems and roots of trees, shrubs, and other woody plants. It includes all tissues outside the vascular cambium."

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad trunci arborum spectant.