Opitergium

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Opitergium
Res apud Vicidata repertae:
Civitas: Italia
Locus: 45°46′51″N 12°29′34″E
Numerus incolarum: 20 466
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Provincia Tarvisana

Geographia

Superficies: 42.35 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Fontanulae, Gurgus Molendinorum, Ulmellae, Pons Plavis, Clarianum, Fanum Sancti Mansueti

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Suffolk

Tabula aut despectus

Opitergium: situs
Monitio: Huic imagini nondum est descriptio, quaesumus descriptionem addas.

Opitergium[1][2][3] (-ii, n.) (alia nomina:[3] Eraclea, Heraclea, Obedercium, Odersum, Ovederecium) (Italiane: Oderzo; Venetice: Oderso) est Urbs Italiae et municipium, circiter 20 360 incolarum, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm. Urbani Opitergini[1][2][3] appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Urbs inter flumina Plavis et Monticanus (Italiane Monticano) sita est. Haec urbs Italice Oderzo appellatur.

Historia[recensere | fontem recensere]

Urbs condita est Saeculum 10 a.C.n. a Venetis. Bello punico, ceteri cives opitergini cum romanis pugnaverint contra carthagenienses in proelio Cannae ubi ominino interfecti sunt. Anno 148 a.C.n., consul Spurius Postumius Albinus Magnus construxit viam Postumiam cuius cursus incepit in Genua et continuavit per Opitergium usque ad Aquileiam. Centurio Caius Volteius Capito, qui natus est Opitergio, pugnavit apud Caium Iulium Caesarem contra Pompeium. Aetate romana, Opitergium importans factus est; quinquaginta milium incolarum habebat atque municipium regionum Venetiae et Histriae fuit. Cives opitergini inscripti sunt ad tribum romanum nomine Papiriae.

Clari cives[recensere | fontem recensere]

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Opitergium fuit sedes episcopalis Ecclesiae Catholicae Romanae et hodie Sedes Titularis Ecclesiae Catholicae Romanae. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Opitergina est[2].

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Camino, Colfrancui, Faè, Fratta, Piavon, Rustignè

Loci[recensere | fontem recensere]

Magera, San Vincenzo.

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Chiarano, Fontanelle, Gorgo al Monticano, Mansuè, Ormelle, Ponte di Piave.

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Opitergium spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).}
  2. 2.0 2.1 2.2 "Dioecesis Opitergina" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)}
  3. 3.0 3.1 3.2 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  4. Nel corso dell'Ottocento, il governo del Regno Lombardo-Veneto aveva fregiato con il titolo di città minori della Venezia i comuni di Adria, Asolo, Badia (oggi Badia Polesine), Ceneda, Chioggia, Cividale (oggi Cividale del Friuli), Cologna (oggi Cologna Veneta), Conegliano, Este, Lendinara, Lonigo, Montagnana, Oderzo, Pordenone, Portogruaro, Sacile, Schio e Serravalle. Per quanto riguarda Ceneda e Serravalle, poco dopo l'unità d'Italia sono state unificate nel nuovo comune di Vittorio Veneto, trasferendo a quest'ultimo il titolo. - Vide: Ruggero Simonato, Roberto Sandron, Portogruaro nell'Ottocento: contesto storico e ambiente sociale, Nuova Dimensione Editrice, 1995, pp. 18/21 Portogruaro nell’Ottocento: contesto storico e ambiente sociale - Google Libri
Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!