Lingua Scythica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lingua Scythica
Taxinomia: lingua Iranica boreorientalis e familia Indoeuropaea
Status: status archaicus huius seriei linguarum (vide et linguas Sarmatam, Alanam, Osseticam)
Sigla: 1 —, 2 ine, 3 xsc
Usus
Aevum: saecula fere VIII-IV a.C.n.
Situs: lingua Scythiae antiquae
lingua fere ignota, ex inscriptionibus perpaucis et nominibus reconstituenda
Litterae:
Scriptura:
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Scythica,[1] hodie desueta, ad familiam Indoeuropaeam pertinuit.

Linguam Scythicam eruditi gregi boreorientali linguarum Iranicarum attribuunt et inter saecula VIII-IV a.C.n. confiniunt, huius linguae testimoniis auctorum Graecorum necnon inscriptionum paucarum utentes; post hoc aevum in eodem dialectorum grege recognoscunt seriatim linguas Sarmatam, Alanam, Osseticamque hodiernam.

Notae[recensere | fontem recensere]