Iosephus Mazzinius

Iosephus Mazzinius,^[1]^[2]^[3] vulgo Giuseppe Mazzini (Genuae die 22 Iunii 1805 natus; Pisis die 10 Martii 1872 mortuus), fuit patriae amans ac rerum novarum cupidus Italicus. Contra monarchiam et pro re publica libera in Italia pugnavit.

Vita

Mazzinius, rei familiaris copiis locuples, iuri Genuae studuit et anno 1827 iuris doctoris gradum adsecutus est. Post seditiones anno 1831 comprehensus est et exsul in Massiliam ire debuit, ubi praeclaram societatem politicam Iuvenem Italiam (Italiane La Giovane Italia) et diarium eiusdem nominis condidit.^[3] Anno 1834 novam societatem Iuvenem Europam fundavit. Documentum fraternitatis cum motu Iuvenis Germaniae subsignavit.

Post tumultus anno 1848 in Italia reversus, Mazzinius Rem Publicam Romanam cum Aurelio Saffi ac Carolo Armellini duxit, sed postquam res publica profligata est, iterum die 3 Iunii 1849 patria effugere debuit et solum paulo ante mortem anno 1870 in Italia rediit. Interea una nova civitas Italica creata est, non res publica a Mazzinio sperata sed monarchia a rege Victorio Emmanuele II antea a rege Sardiniae ducta.

Notae

↑ "Erat ille Iosephus Mazzinius, nobili Genuensi gente natus": cognomen Latinum invenitur apud Specimen juridicum inaugurale de jure asyli (Amstelaedami, 1858): 74.
↑ Forma Latina cognominis invenitur apud textum De rebus italicis lyrica Petri Pauli Livirani patricii faventini advocati urbani (Camerini, 1861): "Josephus Mazzinius triumviratu potitus".
1 2 "Ios. Mazzinius constitutor sectae La Giovine Italia"; Iosephus Canalius, Carmina latina et italica. Accedunt orationes III, Vol. I (Bononiae, 1879): 130 .

Bibliographia

Pietro Galletto, Mazzini, nella vita e nella storia. 3 voll. Giovanni Battagin Editore, 2005
Denis Mack Smith, Mazzini. Novo Portu: Yale University Press, 1994 (Paginae selectae apud Google Books)