Flavius Equitius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Flavius Equitius (nescimus, quando natus quandove mortuus sit) vir publicus ac militaris Romanus saeculi quarti erat.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 364, post mortem imperatoris Ioviani Equitius, tum tribunus primae scholae Scrutariorum, inter candidatos Augusti breviter nominatus est, sed tum Valentinianus I a ducibus militum electus est, quod Equitius esset asper et subagrestis[1]. Paulo post comes et praepositus Illyriciano exercitui factus est[2]. Anno 365 a Valentiniano tum Procopio usurpatore presso magister utriusque militiae in Illyrico promotus est[3]. Hoc officio fungens legatos Procopii in hanc regionem missos intercepit et necari iussit[4]. Anno 366 milites in orientem ducebat, ut Procopium supprimeret atque idcirco Philippopolim obsidere in animo habebat, cum nuntius Procopii mortui allatus est[5]. Postea Flavius Maximinus praefectus praetorio Galliarum eum pervicacem et desidem vituperavit, quod munimenta limitum a Valentiniano iussa nondum perfecta essent[6]. Anno 374 una cum Gratiano Augusto iuveni consulatum gessit. Anno 375 Valentiniano I mortuo Equitius pro Valentiniano II nitibatur, qui puer quattuorum annorum Augustus tum militibus Viennae proclamatus est[7].

Nota[recensere | fontem recensere]

  1. Ammianus Marcellinus, Res gestae, XXVI 1,4
  2. Op.cit., XXVI 5,3
  3. Loc.cit. §§ 10-11
  4. Op.cit., XXVI 7,11
  5. Op.cit. XXVI 10,4
  6. Op.cit., XXIX 6,3
  7. Zosimus, Historia Nova, IV 19,1; Aurelius Victor, Epitome de Caesaribus, XLV 10


Antecessores:
Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus IV et Imp. Caesar Flavius Valens Augustus IV
Consul
374
cum
Imp. Caesare Flavio Gratiano Augusto III
Successores:
Post consulatum Gratiani Augusti III et Equitii