Latinitas inspicienda

Carolus Orff

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Wikidata-logo.svg Carolus Orff
Res apud Vicidata repertae:
Carolus Orff: imago
Nativitas: 10 Iulii 1895; Monacum
Obitus: 29 Martii 1982; Monacum
Patria: Imperium Germanicum, Germania Nazistica, Res Publica Vimariana, Res publica Foederalis Germanica

Officium

Munus: compositor, musicologist, music educator, professor, Scriptor

Familia

Coniunx: Liselotte Orff, Luise Rinser

Memoria

Laurae: Order of Merit for Arts and Science, Honorary citizen of Munich, Bavarian Order of Merit, National Prize of East Germany, Grand Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Pour le Mérite, Goethe Plaque of the City of Frankfurt, Bavarian Maximilian Order for Science and Art, Bayerischer Poetentaler
Carolus Orff et Lieselotte Holzmeister

Carolus, vulgo Carl, Orff (Monaci die 10 Iulii 1895 natus; ibidem die 29 Martii 1982 mortuus) fuit compositor et poeta Germanicus, qui textus nonnullorum operum suorum ipse fecit, linguam imprimis Bavariorum artificiosissime atque elegantissime adhibens.

Nomen, dies nativitatis mortisque et verba Latina Summus Finis in sepulcro Caroli Orff in dicta cappella dolorosa ecclesiae abbatialis Andechs inscripta sunt.

Inter dignitates ei tributas sunt titulus doctoris honoris causa Universitatis Ludovico-Maximilianeae Monacensis, Crux meritoria foederalis (Bundesverdienstkreuz) et nomen Orff asteroidi 21125 datum. Orff famosus musicus musicographusque fuit qui operam dabat etiam in theatro musicali et paedagogia renovandis.

Vita[recensere | fontem recensere]

Monaci musicae studuit et mox movebatur a musica compositorum Claudii Debussy, Arnoldi Schönberg et Ricardi Strauss, ita ut ipse notas componere inciperet. In diversis theatris Germanicis symphoniacos regebat, e.g. Monaci apud Münchner Kammerspielen (annis a 1915 ad 1917), Darmstadii et Manhemii (annis a 1918 ad 1919). Anno 1920 revenit Monacum ubi discipulus Henrici Kaminsky est factus. Anno 1924 cum saltatrice Dorothea Günther scholam Günther-Schule fundavit ut docerent ibi infantes musicam, saltationem, gymnasticam artem.

Ei cordi erat ut infantes et adulescentes adducerentur ad originem musicae ipsam. Inde scripsit primam versionem libri definitivi celeberrimi praetitulati Schulwerk (1930-1933; eius editio altera annis 1950-1954 in lucem prolata est). Ibi magni momenti sunt exercitia rhythmica simplicia instrumentis percussionalibus adaptata, quae ad melodias magis magisque complicatas mutantur. Saepe et ipse instrumenta creavit. Annis a 1950 ad 1960 musicographiam docuit in Universitate musicae Monacensi. Anno 1961 caput factus est Instituti Orff Iuvavensis.

Carmina Burana et aliae res bellae[recensere | fontem recensere]

In opere eius scaenico notissimo praetitulato Carmina Burana (prima productio in scaenis anno 1937 Francofurti facta est) Orff mediaevalia carmina rustica manuscripti cuiusdam in Monasterio Burano detecti melodiis ornavit et in argumentorum seriem inseruit. Textus saeculi XIII plus minusque vulgares secundum genus eius componendi cum musica unificavit. Ita unio perfecta inter elementa et mimicae et musicae et motionum confecta est.

Carmina Burana quae dicuntur prima pars erant triptychi scaenici cuiusdam sub titulo Trionfi/Triumphi, quod Catulli Carmina (1942) et Aphroditae Triumphus (1951) sequebantur; in istis amor glorificetur. Argumenta Orff cerpebat ex Antiquitatis poematibus, e comoediis Bavaricis, e ludis mysteriorum, e fabellis popularibus.

Inter alia opera imprimis mentio hic fiat de opera magica Die Kluge (1943), de tragoedia Bavarica Die Bernauerin (1947), de tragoedia sobria Antigona (secundum Sophoclem et Fridericum Hölderlin et de comoedia Bavarica Astutuli (1953).

Opera[recensere | fontem recensere]

Orff ipse Catulli carmina et Carmina Burana et Triumphum Aphrodites ad Triptychon Triumphi coniunxit. Quod opus tripartitum nonnumquam in scaena quoque ostenditur et a saltatoribus agitur.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Nexus externus[recensere | fontem recensere]