Latinitas bona

Carolus Ludovicus Knebel

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.
Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
Interpretationes vernaculae
Carolus Ludovicus von Knebel.

Carolus Ludovicus Knebel (natus in castello Wallerstein apud Nördlingen Suebiae die 30 Novembris 1744, mortuus Ienae die 23 Februarii 1834) fuit miles Germanicus, sed etiam sodalis Musarum servorum Vimariae.

Vita[recensere | fontem recensere]

Ad studiorum universitatem Salinarum Saxonicarum iurisprudentiae operam dabat, antequam Potestampii sese exercitui principis Borussiae inserebat. Mox praefectus militum factus est. Decem annos stipendia merens amicitiam iniunxit domnis Ramler, Nicolai, Gleim, Moysi Mendelssohn. Propter cursum honorum prohibitum militaria reliquit. Revertens in patriam Vimariae mansit ubi anno 1774 docens privatus principis Constantini creatus est. Eodem anno in Franciam cum isto et eius fratre natu maiore iter faciens, Goethium Francofurti visitavit, cui Carolum Augustum principem hereditarium introduxit. Anno 1779, dominus Knebel dimissus est, emeritum bonum recipiens. Exinde in circulo eminentissimum spirituum (Goethe, Herder, Schiller, Wieland, etc.) morabatur. Artissime iunctus erat et Goethio et Ioanni Godofredo Herder. Anno 1798 Luisam de Rudorf, cantatricem aulicam et adamatam Caroli Augusti principis, in matrimonium duxit eorumque filium Carolum adoptavit.[1] Postea in oppidum Ilmenavium se rettulit, ubi iam antea fuerat mineralogiae causa. Liberis adolescentibus commigravit Ienam (anno 1805).

Opera[recensere | fontem recensere]

Maximi momenti sunt conversiones (tragoediae Saul Victorii Alfieri sive elegiarum Propertii et carminis de rerum natura Lucretii.

Propra poemata (»Hymnen«, »Elegien«, »Lebensblüten in Distichen«) quoque memoriae digna sunt ut et commercium epistulare cum Goethio »Briefwechsel mit Goethe« (ed. 1851). Editae sunt etiam epistulae uxoris Schillerii (»Briefe von Schillers Gattin an einen vertrauten Freund«) et ducis litterae (»Briefe des Herzogs Karl August von Sachsen-Weimar-Eisenach an Knebel und Herder«) et epitome »Aus Knebels Briefwechsel mit seiner Schwester Henriette«

Fons[recensere | fontem recensere]

Meyers Großes Konversations-Lexikon, Band 11. Leipzig 1907, S. 169, quae legi possunt hic.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Carolum Ludovicum von Knebel spectant.
Incubator-logo.svg Lege Κάρολος Λουδοβίκος Κνέμπελ ("Carolus Ludovicus Knebel") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Luisa ob mores suos dissolutos Vimarianis contemptui erat. Xenion amarissimum a Goethe compositum 'Ad novum sanctum Antonium' (theodisce 'An den neuen Sankt Antonius'; Goethe, Zahme Xenien VIII) ad hoc matrimonium pertinere putatur.