Absurditas

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Absurditas est status realitats contra rationem humanam experientiamque. Origo verbi est ex "De oratore" a Cicerone.[1]

In philosophia[recensere | fontem recensere]

Hae contradctio est in motu existentialistae contra rationalismum aestimatur, inter alia philosophia Sereni Kierkegaard et Alberti Camus in opere "L'Étranger" et "Mythus Sisyphi". Pro philosophia existentialista, absurditatem pugnere sine ratione dignus est ente humana super essentiam.

In litteratura[recensere | fontem recensere]

Hae notio et "ludis scaenicis absurditatis", sicut a Samuel Beckett et Eugenii Ionesco.

Etiam Nicolaus Cazantzaces in suo epitaphio dixit, "Δεν ελπιζω τιποτα. Δεν φοβοωμα τιπαντα. Ειμαι λφτερος." (Nihil spero, nihil temeo, liber sum.) Id est, absurditatem accipere super nihilismum libertas esse potest.

In mathematica[recensere | fontem recensere]

In mathematica, absurditas contradictio negationis putatur et causa logicae ars, "Reductio ad absurdum" est.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. De oratore, Liber III, 41

Nexus interni