Roman numeral 10000 CC DD.svg

Pronuntiatus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Pronuntiatus, seu appellatio, locutio, vox, et vocis sonus, est modus quo homines lingua utuntur ut confabulentur.

Quamquam multum a lingua de qua tractatur dependet, plerumque sermonis verba dividuntur in syllabas, secus numerum vocalium. Plerumque ante et post quendam vocalem V quaeque syllaba consonantes C intiales et finales adduntur, sed utri consonantium omitti potest. Formula syllabae est (C)V(C).

Plerumque etiam quantitas vocalium et accentús syllabarum necessario dantur.

Phonetica[recensere | fontem recensere]

Linguae phoneticae, sicut lingua Latina, scriptae sunt litteris quae definite enuntiatum monstrant lectori.

In lingua phonetica quadam autem, multis modis quibus litteris enuntiatur saepe exsistunt. Exempli gratia, linguam Latinam hodie binis modis principaliter homines enuntiant: aut pronuntiatu Ecclesiastico aut pronuntiatu Academico; nonnumquam et Pronuntiatu Sollemni.

Systema IPA[recensere | fontem recensere]

stipula Haec pagina est stipula. Amplifica, si potes!