Paderbronna

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere


Insigne Tabula geographica
Insigne Paderbronnae
Paderbronna
Situs Paderbronnae
Nomen Latinum: Paderbronna
Nomen Germanicum: Paderborn
Nomina Latina alia: Padalborna, Paderborna, Paderbrunna, Padrabrunnum, Paderespruna et Paderesprunna, Padreburna, Padelbronnensis civitas, Paderburnum, Patrisbrunna, Patrebrunna et Patresbrunna, Patresburnum, Patherbrunna, Paverbrona, Podelbrunnum, Podarburnensis civ., Badaebrunna, Fontes Baderae[1]
 
 
Gymnasium Theodorianum
1918-Theodorianum.jpg
 
 
Indicia fundamentalia
Terra foederalis: Rhenania Septentrionalis-Vestfalia
Provincia: Detmolda
Circulus rusticanus: ita
Coordinata geographica: 51° 43′ 0″ Sept., 8° 46′ 0″ Ort.
Altitudo: 94-347 supra mare
Area: 179.50 km²
Numerus incolarum: 145 320 (tempus 31 Dec. 2009)
Coniunctio communium cum: communibus quae sunt haec:
* Flag of France.svg Francia Le Mansusque ab 836, officialiter ab 1967
Numerus cursualis: 33098–33106
Praefixum telephonicum: 05251, 05252, 05254, 05293
Nota autocineti: PB
Nota magistratus communalis: 05774032
UN/LOCODE: DE PAD
NUTS-Regio: DEA47
Ordo urbis partium: civitas media et
7 regiones
Inscriptio cursualis magistratus: Am Abdinghof 11
33098 Paderborn
Pagina interretialis: [www.paderborn.de]
Res politicae
Magister civium : [[Heinz Paus]] (CDU)

Paderbronna[1] in Westphalia est urbs in Germania in provincia Rhenania Septentrionalis-Vestfalia in Sub-Provincia Detmolda et caput Archidioecesis Paderbornensis Catholicae Romanae. Sita est ad flumen Pader. Proximae magnae urbes sunt Varburgum (Vestphalorum) et Monasterium (Germania) et Tremonia et Bilivelda.

Historia[recensere | fontem recensere]

Anno 777 Paderbronna nomine patris brunna primo in actis nominata est. Anno 799 Dioecesis Paderbornensis a Leone III papa et Carolus Magnus rege Francorum condita est. Anno 1929 Archidioecesis sublata est. Anno 1972 universitas Paderbornensis olim Alma Theodoriana Paderbornensis Adacemia de novo condita est.

Cives clari[recensere | fontem recensere]

Nati[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861) Textus apud archive.org (Textus apud Google Books)