Guillelmus Gellonensis
E Vicipaedia
Abbatia Gellonensis oppidumque S. Guillelmi de Desertis eo loco aedificatum ubi Guillelmus eremitagium anno 804 condidit
Guillelmus Gellonensis, ita ob monasterio a se in valle Gellonensi condito appellatum, fuit nobilis regni Caroli Magni, qui se anno 804 a saeculo recedit et in vitam monasticam convertit. Ob proelia quae pro Carolo et contra Musulmanos pugnavit, heros factus est carminum epicorum Francogallicorum et in eis Guillelmus de Aurenga nuncupatus.
Notae [recensere]
Vide etiam [recensere]
Nexus externi [recensere]
| Vicimedia Communia plura habent quae ad Guillelmus Gellonensis spectant. |