Occlusiva glottidalis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Occlusiva glottidalis est consonans multis in linguis usitata, quae glottide occludenda efficitur ita ut flumen aeris in meatu vocali obstruatur. Qui sonus in Alphabeto Phonetico Internationali [ʔ] symbolo notatur.

Definitio[recensere | fontem recensere]

Definitio occlusivae glottidalis:

  • Modus pronuntiatus occlusivus vel mutus est, id est, aere in meatu vocali occludendo efficitur.
  • Pronuntiatus surdus est, eo quod plicae vocales non tremunt.
  • Consonans oralis est, eo quod aer meatu nasali occluso per os tantum exit.
  • Mechanismus aeris pulmoneus est, eo quod aer ex pulmonibus expellitur.