Roman numeral 10000 CC DD.svg

Navigatio aerea

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Anemoplanum Ottonis Lilienthal anno 1895.

Navigatio aerea[1] vel Aerinavigatio[2][3] est pars practica aeronauticae, quae est descriptio, amplificatio, productio, effectio et usus vehiculi aerii, praecipue vehiculi ponderosioris aere. Prima instrumenta volandi fuerunt globi aerostatici, quorum primus in Franciam a fratribus Montgolfier inlatus est. Fratres Wright anemoplanum[4] biplanum (id est: binis alis instructum) anno 1902 creaverunt.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Reijo Pitkäranta, Lexicon Finnico-Latino-Finnicum. WSOY, 2001; Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, 2009.
  2. Davidis Morgan et Patricii Oeni Neo-Latin Lexicon (2018).
  3. http://culturaclasica.com/lingualatina/lexicon_latinum_morgan.pdf Index ex Morgan. Inspice "aviation" si tibi placeat.
  4. Traupman, Ioannes. 2007. Latin and English Dictionary. Ed. tertia. p. 552. Novi Eboraci: Bantam Dell. ISBN 978-0-553-59012-8. s.v. glider.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Vicimedia Communia plura habent quae ad navigationem aeream spectant.