Memoria computatralis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Agitator status solidi est exemplum memoriae non volatilis.
Tergum partis computatri ENIAC tubos vacui monstrant.

Memoria computatralis est artificium vel apparatus computatralis qui datorum retentionem eorumque praebitionem in computatro efficit. Quae est apparatus electronicus internus, idoneus ad data conservanda, quae sive parumper sive constanter disciplina operationali requiruntur. Vt exempla ponantur, documenta digitalia, photopicturas, et multos bitinummos in memoria computatrali habere possumus. Priscum memoriae computatralis synonymum est copia.[1]

Memoriam volatilem aut non volatilem (stativam) habet. Memoria non volatilis est fixa (tamquam discus fixus, qui in omnibus computatris reperitur) aut mobilis (tamquam memoria USB et discus flexibilis).

Sunt duo principalia memoriae semiconductrorum memoriae: memoria volatilis et memoria non volatilis. Inter exempla memoriae non volatilis sunt memoria fulgurea (pro memoria secundaria adhibita) ac ROM, PROM, EPROM, et EEPROM.

Vocabulum memoria tantum in computatione memoriam volatilem plerumque attingit.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Anglice store. A. M. Turing et R. A. Brooker (1952), Programmer's Handbook for Manchester Electronic Computer Mark II, University of Manchester.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad memoriam computatralem spectant.