Maximilianus II Emmanuel

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Haec pagina nondum stipula est. Oportet intra sex menses corrigatur. Etiam in minimis apud Vicipaediam paginis necesse est contineantur:

Titulus in primo exordio typis crassioribus repetitus
Comprehensio (200 vel plurium litterarum) quae rem apte describat
Nexus extra-Vicipaedianus (sive et fons bibliographicus) qui et titulum et rem ipsam satis corroboret
Nexus interni caerulei ex hac pagina et in hanc paginam ducentes; categoriae caeruleae (quibus absentibus formula {{Dubcat}} ponatur); pagina annexa apud Wikidata (aut formula {{Nexus absunt}})
Cetera hac encyclopaedia digna, velut descriptio (explicationes, historica, exempla); imago necnon titulus suffixus; ceteri nexus externi siqui utiles sint; bibliographia.

Interpretationes vernaculae
Maximilianus II Emmanuel, Princeps Elector Bavariae.

Maximilianus II Emmanuel (Monachii, 11 Iulii 1662; 26 Februarii 1726 erat Elector Bavariae annis ab 1679 ad 1706 atque ab 1715 ad 1726.

Fuit filius Electoris Francisci Mariae. Patre mortuo, Maximilianus II 26 Maii 1679 successit elector, primo ad annum 1680 sub tutela avunculi Maximiliani Philippi de Leuchtenberg. Anno 1683, cum Turci Vindobonam oppugnaret, Maximilianus II imperatori Leopoldo I auxilium tulit et die 6 Septembris 1688 dux exercitus Belgradum expugnavit; brevi autem tempore iterum amissum est. Carolus II, rex Hispaniae, qui filium heredem non habuit, filium Maximiliani, Iosephum Ferdinandum, heredem imperii Hispaniae fecit. Sed is anno 1699 mortuus est, ut dicant, veneno e Vindobona misso interfectus. Nunc Carolus II Ludovicum XV testamento designavit, tum rege Hispaniae mortuo anno 1701 bellum de successione Hispanica effecit. Die 13 Augusti 1704, Maximilianus Francique pugna apud Höchstädt victi Bavariam relinquere coacti sunt, Bavaria Austriacis occupata est. Anno 1715 bello finito Maximilianus revertere potuit et ad usque mortem regnavit. Carolus VII Albertus, eius filius, qui ei successit, anno 1722 filiam Iosephi I in matrimonium duxit, quod fuit indicium reconciliatonis inter domus Wittelsbach et Habsburgii.