Lingua pidgin

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Lingua pidgin (enuntiata [pij'ən]) sive piginanglica (-ae f.)[1] est lingua simplex, qua crescit ut adiuvet communicationem inter duas aut plures catervas quae non habent unam linguam communem. Maioritas? linguarum pidgin utitur aspectibus linguae populi nativi cum vocabularium/ii circumscripto linguae populi externi. Linguae pidgin typicae? non habent affixa grammatica.

Introductio[recensere | fontem recensere]

Lingua pidgin non est usitate lingua originalis populi (ethnos, socialis aut qualiscumque societas), sed apprehenditur ut secunda lingua; est usitate lingua quam adhibet immigrans in suo novo loco habitationis, aut lingua franca adhibita in zona contactus vehementis incolarum urbis cum mente linguisticae differentiatarum, qualis portus multum activus?; linguae pidgin erant frequentes? etiam in coloniis, miscentes elementa linguae nationis dominantis cum illis indigenarum et servorum introductorum in illa.

Loquens linguae pidgin adhibet structuras formales suae linguae maternalis, ad quam complet cum vocabulis linguae sui interloquentis; quia unus adhibet illas ut conservet communicationes inter homines cum facultatibus linguisticis variis, sua grammatica neutraliter reducit se ad illam necessariam. Alcun linguae pidgin existunt linguas primarias incolarum urbis. Si pidgin stabilit?, se ut lingua catervae, unus praeferet vocabulum creolus aut lingua creola, qua post punctum temporis, in quo habet loquentes nativos,? comparat omnia propria linguae naturalis completae.

Historia[recensere | fontem recensere]

Lingua pidgin antiquissima, cuius unus habet observationem, est lingua franca, dialectus adhibitus a nautis et mercatoribus Mediterranei ex saeculo 14 qui durabat in usu usque ad finem saeculi 19. Multae aliae linguae pidgin oritae sunt in agilitate commercii Europaeis; pidgin Quanchei (cuius etymologia popularis, sed probabiliter fallax, facit ducendum in proprio termino "pidgin") orita est in portibus Sinensium pro negotium.

Alius uber fons linguarum pidgin erat introductio? in coloniis Americanis et Caribicis servorum originis Africanae; combinatio? distinctarum linguarum quarum hi loquebantur - quia mercatores servorum ceperunt indistincte ad socii catervarum ethnicarum distinctarum, plus quam semel incognitarum aut hostilium mutue, cum linguis possessorum colonorum et indigenarum Indorum Americanorum dabat locum ad numerosas mixturas, quarum maioritas denique stabilivit? se in linguis creolis. In America Australe, combinatio? Lusitanae, Hispanicae et linguas tupi-guarani dedit originem ad linguam geral, locuta in lacu Amazoni et adhibita pro ritus umbanda usque ad hodie.

Etymologia[recensere | fontem recensere]

Origo vocabuli non est clara. Est suggestum quod vocabulum se prehendit ex pronuntiatione Sinensis vocabuli Anglici business ('negotium'), sed possit exitus etiam ex sententia pigeon English ('lingua Anglica columbae'), in relatione? ad columbam. Vocabulum Sinense pro pidgin, (in lingua Sinica 洋涇濱, 洋泾滨, yáng jīng bīn), habebat suam originem post nomen rivi Jing, situm cum fine inter terras conductas ad Francogallicis et Anglicis in Sciamhaevo.

Pidgin English est nomen datum a forantibus linguae Anglicae ad linguam pidgin Sinensem-Anglicam-Lusitanam usus pro commercium in Quancheo per saecula 18 et 19; in Sina haec lingua franca recipebat? nomen Anglicae de Guangzhou.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

  • Index linguarum pidgin in usu plus aut minus publico in actualitate, ex Ethnologue (Anglice)

Referentiae[recensere | fontem recensere]

  • Alcaraz Varó, E., et M. A. Martínez Linares. 1997. Diccionario de lingüística moderna. Barcelona: Ariel.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Lexicon Latinum Morgan