Lingua Karaczaevo-Balcarica

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Lingua Karaczaevo-Balcarica
къарачай-малкъар тил, таулу тил
Taxinomia:
lingua divisionis Kyptschakicae familiae Turcicae (linguis Altaicis saepe tributae)
Locutores: 305 364 (2010)
Sigla: 1 , 2 krc, 3 krc
Status publicus
Officialis Cabardino-Balcaria, Karaczaevo-Circassia
Privata
Litterae: Cyrillica
Scriptura: Karaczaevo-Balcarica
Procuratio:


Lingua Karaczaëvo-Balcarica[1] est lingua divisionis Kyptschakicae familiae Turcicae (linguis Altaicis saepe tributae). In Cabardino-Balcaria et Karaczaevo-Circassia lingua officialis est, ubi plus quam 305 364 homines ea loquuntur. Saeculo undevicesimo interdum litteris Arabicis Karatchai et Balcari scripserunt. Anno 1924 scriptura Karaczaevo-Balcarica e litteris Latinis elaborata est, et post 1939 litteris Cyrillicis Karatchai et Balcari utuntur.

Usque ad decennium 196 nomina vetera linguae in usu erant, sicut Tatarica montana, Turcica montana, Tatarica Dzhagataica.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Cf. binomina Nastus balcaricus, Neomys schelkovnicovi balcaricus, sed Astragalus balkaricus, Trechus balkaricus. Cf. etiam fontes in Karaczaevo-Circassia et Cabardino-Balcaria.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Грамматика карачаево-балкарского языка. Под ред. Н. А. Баскакова. Nal'tschik, 1966. (ars grammatica) (Russice)
  • Грамматика карачаево-балкарского языка. Фонетика. Морфология. Синтаксис. Nal'tschik, 1976. (ars grammatica) (Russice)


Nexus externi[recensere | fontem recensere]