Lamespringa (commune generale)

Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.

Vicipaedia a die 1 Ianuarii 2016 paginas brevissimas non iam accipit. Cuique paginae opus est non carere: 1. lemmate paginae nomine congruente; 2. textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; 3. fonte externo certo; 4. nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.

Si censes opportunius, hanc paginam in spatium nominale adumbrationum ponere potes.

Ad profundiora LA DEENFR

Lamespringa^[1] (Theodisce et Saxonice Lamspringe) commune generale Saxoniae Inferioris in circulo Hildesiensi fuit. Kalendis Novembribus anno 2016 hoc commune dissolutum est.

Historia

Die 1 Iulii 1965 commune generale Lamespringa conditum est, cum Lamespringa, atque vici Evensa^[2] (Theodisce Evensen), Grasta^[3] (Theodisce Graste), Netza^[3] (Theodisce Netze), Haribernessum^[4] (Theodisce Harbarnsen), Ermensulle^[5] (Theodisce Irmenseul), Woltershusa^[6] (Theodisce Woltershausen) et Wollershemium^[7] (Theodisce Wöllersheim) coniuncti sunt. Anno 1972 vicus Nova Curia^[8] (Theodisce Neuhof) annexus est, anno 1974 Sehlemum^[9] (Theodisce Sehlem). Eodem anno vici ad quinque communia coniuncti sunt. Kalendis Novembribus anno 2016 hoc commune dissolutum est.

Communia ad Lamespringam pertinentes

- Haribernessum^[4] (cum Ermensulli^[5], 611 incolae)
- Nova Curia<ref name="Nova Curia"> (413)
- Oppidum Lamespringa^[1] (2972, sedes administrationis)
- Sehlemum^[9] (914)
- Woltershusa<ref name="-husa"> (849)

Notae

1 2 Vide Poetae Latini Aevi Carolini, ubi dicitur "(...) Agius autem Lamespringae monachus fuisse videatur (...)".
↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
1 2 Vide Harbarnsen, ubi dicitur "(...) Harbarnsen zählt zu den ältesten Dörfern der Börde. Schon um 825 wird es als „Haribernessum“ erwähnt (...)".
1 2 Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) Conradus de Ermensulle (...)".
↑ Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Theodiscum toponymum Neuhof forma "Nova Curia" latinizari solet. Cf. Nova Curia Franconiae Mediae apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z); aut Nova Curia Hassica apud Orbis latinus : Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.
1 2 Germanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -em plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-emum-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -em : -ēmum (...)".

Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!

[Lamespringa-1] 1 2 Vide Poetae Latini Aevi Carolini, ubi dicitur "(...) Agius autem Lamespringae monachus fuisse videatur (...)".

[-a-2] Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-e-3] 1 2 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[Haribernessum-4] 1 2 Vide Harbarnsen, ubi dicitur "(...) Harbarnsen zählt zu den ältesten Dörfern der Börde. Schon um 825 wird es als „Haribernessum“ erwähnt (...)".

[Irmenseul-5] 1 2 Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) Conradus de Ermensulle (...)".

[-husa-6] Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-hemium-7] Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Nova_Curia-8] Theodiscum toponymum Neuhof forma "Nova Curia" latinizari solet. Cf. Nova Curia Franconiae Mediae apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z); aut Nova Curia Hassica apud Orbis latinus : Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.

[-emum-9] 1 2 Germanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -em plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-emum-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -em : -ēmum (...)".

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]