Lamespringa

Lamespringa^[1] (Theodisce et Saxonice Lamspringe) commune Saxoniae Inferioris in Circulo Hildesiensi et antiqua sedes antiqui communis generalis Lamespringae, anno 2016 dissoluti , est. Ad Lamespringam etiam vici Ermensulle^[2] (Theodisce Irmenseul); Grasta^[3] (Theodisce Graste); Haribernessum^[4] (Theodisce Harbarnsen); Netza^[3] (Theodisce Netze); Nova Curia^[5] (Theodisce Neuhof) cum Ammenhusa^[6] (Theodisce Ammenhausen) atque Wollershemio^[7] (Theodisce Wöllersheim); Oppidum Lamespringa^[1] (Theodisce Flecken Lamspringe) cum Rolfshaga^[8] (Theodisce Rolfshagen), Officina Lateraria^[9] (Theodisce Ziegelhütte) atque Vitrario^[10] (Theodisce Glashütte); Sehlemum^[11] (Theodisce Sehlem) cum Evensa^[12] (Theodisce Evensen); et Woltershusa^[6] (Theodisce Woltershausen) cum Hornsa^[12] (Theodisce Hornsen) pertinent.

Historia

Lamespringa saeculo 9 e monasterio orta est. Ab anno 1969 Lamespringa ad commune generale eiusdem nominis pertinebat, cuius sedes administrationis est.

Varia

Prope ecclesiam Lanspringensem^[13] epitaphium factum esse dicitur, quod saepe in collectionibus iocorum Latinorum citatur^[14]. In inscriptione, si syllaba super alteram syllabam scripta est, "super" inter ea legendum est; si ter vel bis repetitur, "ter" vel "bis" legendum. Hoc modo pro

o/be quid/bis tua/bia te/abit ra ra ra es et in ram ram ram ii

legitur

o superbe, quid superbis? tua superbia te superabit; terra es et in terram ibis

Post etiam alia linea additur, vel "et sis ut ego nunc", vel "mox eris quod ego nunc"^[15].

Notae

1 2 Vide Poetae Latini Aevi Carolini, ubi dicitur "(...) Agius autem Lamespringae monachus fuisse videatur (...)".
↑ Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) Conradus de Ermensulle (...)".
1 2 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
↑ Vide Harbarnsen, ubi dicitur "(...) Harbarnsen zählt zu den ältesten Dörfern der Börde. Schon um 825 wird es als „Haribernessum“ erwähnt (...)".
↑ Theodiscum toponymum Neuhof forma "Nova Curia" latinizari solet. Cf. Nova Curia Franconiae Mediae apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z); aut Nova Curia Hassica apud Orbis latinus : Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.
1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -hag(e)(n) seu -ha(a)g seu -hague plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-haga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Haga Franconiae Superioris, Haga ad Ambram, Haga in Bavaria Superiore apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Bavariae; Falkenhaga Marchiana apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Brandenburgi; Haga Schauenburgi, Haga Promontorium, Haga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Theodiscum vocabulum Ziegelhütte Latino "Officina Lateraria" vertitur.
↑ Theodiscum vocabulum Glashütte Latino "vitrarium-i" vertitur. Qua de re, vide Lexicon Latinum Hodiernum, auctore Petro Lucusaltiano, s.v. Glashütte.
↑ Germanica toponyma cum terminatione -em plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-emum-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -em : -ēmum (...)".
1 2 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
↑ Thomas Caldwall, A Select Collection of Ancient and Modern Epitaphs and Inscriptions, Londinii 1796, p, 388.
↑ E.g., Edgar Solomon Shumway, Latine et Graece, vol. III, Novi Eboraci 1885, p. 80.

Nexus externi

Situs geographici et historici: Locus: 51°57′24″N 10°0′29″E • OpenStreetMap • GeoNames • "03254044" apud Statistik-Portal

[Lamespringa-1] 1 2 Vide Poetae Latini Aevi Carolini, ubi dicitur "(...) Agius autem Lamespringae monachus fuisse videatur (...)".

[Irmenseul-2] Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) Conradus de Ermensulle (...)".

[-e-3] 1 2 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[Haribernessum-4] Vide Harbarnsen, ubi dicitur "(...) Harbarnsen zählt zu den ältesten Dörfern der Börde. Schon um 825 wird es als „Haribernessum“ erwähnt (...)".

[Nova_Curia-5] Theodiscum toponymum Neuhof forma "Nova Curia" latinizari solet. Cf. Nova Curia Franconiae Mediae apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z); aut Nova Curia Hassica apud Orbis latinus : Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.

[-husa-6] 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-hemium-7] Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-haga-8] Germanica toponyma cum suffixis -hag(e)(n) seu -ha(a)g seu -hague plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-haga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Haga Franconiae Superioris, Haga ad Ambram, Haga in Bavaria Superiore apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Bavariae; Falkenhaga Marchiana apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Brandenburgi; Haga Schauenburgi, Haga Promontorium, Haga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[OL-9] Theodiscum vocabulum Ziegelhütte Latino "Officina Lateraria" vertitur.

[Vitrarium-10] Theodiscum vocabulum Glashütte Latino "vitrarium-i" vertitur. Qua de re, vide Lexicon Latinum Hodiernum, auctore Petro Lucusaltiano, s.v. Glashütte.

[-emum-11] Germanica toponyma cum terminatione -em plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-emum-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -em : -ēmum (...)".

[-a-12] 1 2 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Orbis_Latinus_E-M-13] 1 2 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.

[14] Thomas Caldwall, A Select Collection of Ancient and Modern Epitaphs and Inscriptions, Londinii 1796, p, 388.

[15] E.g., Edgar Solomon Shumway, Latine et Graece, vol. III, Novi Eboraci 1885, p. 80.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]