Heidenavia (Saxonia Inferior)

Heidenavia^[1] (Theodisce et Saxonice Heidenau) est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Harburgensis. Heidenavia etiam pars communis generalis Tostedt est. Ad Heidenaviam commune vici Betulosa Fruticeta^[2] (Theodisce Birkenbüschen), Heidenavia^[1] (Theodisce Heidenau), Hollinda^[3] (Theodisce Hollinde), Kallmoor (Theodisce Kallmoor), Palus Avensensis^[4] (Theodisce Avensermoor), Palus Everstorpiensis^[5] (Theodisce Everstorfermoor) atque Vaerloha^[6] (Theodisce Vaerloh) pertinent.

Historia

Heidenavia commune anno 1928 e communibus Everstorpio^[7] (Theosdice Everstorf) et Avensa^[8] (Theosdice Avensen) conditum est. Cuius facti manus coniunctae in sigillo depictae meminerunt. Ager communium tum ad Borussiam pertinuit. Heidenavia ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 1972 pars Tostedt communis generalis est. Eodem anno ceteri vici supra dicti cum Heidenavia coniuncti sunt.

Notae

1 2 Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Theodiscum praefixum Birken- ad arborem "betulam" refertur: quia Theodiscum vocabulum Birke Latine "betula-ae" (fem., primae declinationis) redditur. Theodiscum suffixum autem -büschen forma pluralis diminutiva vocabuli Theodisci Busch, ad "fruticetum-i" (neut., secundae declinationis), id est "locum fruticibus plenum" sive "fruticetum", optime referri potest. Lexicon Latinum "fruticetum" definit ut locum fruticibus plenum atque ut dumetum. Quam ob rem nomen Birkenbüschen interpretative Latine redditur "Betulosa Fruticeta", id est "fruticeta betulis abundantia". Adiectivum "betulosus-a-um" "ad betulam pertinens" apud lexicon Latinum botanicum attestatur; forma neutra pluralis "betulosa" igitur cum "fruticeta" concordat.
↑ Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
↑ Theodiscum suffixum -moor Latino vocabulo "palus-udis" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Avenser- Latino gentilicio "Avensensis-e" -quod ad Avensam (Theodisce Avensen) refertur- vertitur.
↑ Theodiscum suffixum -moor Latino vocabulo "palus-udis" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Everstorfer- Latino gentilicio "Everstorpiensis-e" -quod ad Everstorpium (Theodisce Everstorf) refertur- vertitur.
↑ Germanica praesentia aut antiqua toponyma cum suffixis -loh(e) et -lo plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-loha-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ascloha, Buohloha, Eiloha, Hadaloha apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -torf et -torp plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-torpium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ebbestorpium apud Jaitner, K. (Ed.) (1985). Urkundenbuch des Klosters Ebstorf (Lüneburger Urkundenbuch, 14. Abteilung). Lax Verlag; Ermelstorpium apud Pratje, J. H. (1759). Historische Nachrichten von den ehemaligen vicedominis in ditione Bremensi:.... Stadae: Typis H. C. Götheli; Gottorpium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Heidenaviam spectant.

[-avia-1] 1 2 Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Betulosa_Fruticeta-2] Theodiscum praefixum Birken- ad arborem "betulam" refertur: quia Theodiscum vocabulum Birke Latine "betula-ae" (fem., primae declinationis) redditur. Theodiscum suffixum autem -büschen forma pluralis diminutiva vocabuli Theodisci Busch, ad "fruticetum-i" (neut., secundae declinationis), id est "locum fruticibus plenum" sive "fruticetum", optime referri potest. Lexicon Latinum "fruticetum" definit ut locum fruticibus plenum atque ut dumetum. Quam ob rem nomen Birkenbüschen interpretative Latine redditur "Betulosa Fruticeta", id est "fruticeta betulis abundantia". Adiectivum "betulosus-a-um" "ad betulam pertinens" apud lexicon Latinum botanicum attestatur; forma neutra pluralis "betulosa" igitur cum "fruticeta" concordat.

[-e-3] Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[PA-4] Theodiscum suffixum -moor Latino vocabulo "palus-udis" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Avenser- Latino gentilicio "Avensensis-e" -quod ad Avensam (Theodisce Avensen) refertur- vertitur.

[PE-5] Theodiscum suffixum -moor Latino vocabulo "palus-udis" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Everstorfer- Latino gentilicio "Everstorpiensis-e" -quod ad Everstorpium (Theodisce Everstorf) refertur- vertitur.

[-loha-6] Germanica praesentia aut antiqua toponyma cum suffixis -loh(e) et -lo plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-loha-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ascloha, Buohloha, Eiloha, Hadaloha apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-torpium-7] Germanica toponyma cum suffixis -torf et -torp plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-torpium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ebbestorpium apud Jaitner, K. (Ed.) (1985). Urkundenbuch des Klosters Ebstorf (Lüneburger Urkundenbuch, 14. Abteilung). Lax Verlag; Ermelstorpium apud Pratje, J. H. (1759). Historische Nachrichten von den ehemaligen vicedominis in ditione Bremensi:.... Stadae: Typis H. C. Götheli; Gottorpium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-a-8] Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]