Glucagon

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Exemplar structurae molecularis glucagonis

Glucagon (gen. glucagonis m. - de verbis Graecis γλυκόν dulce et ἄγον ducens) est hormon in pancreate, accurate in insulis Langerhanensibus factum, quod copiam glucosi in sanguine auget; ergo glucagon est hormon contrarium insulini.

Natura glucagoni[recensere | fontem recensere]

Genetica[recensere | fontem recensere]

Nomen geni glucagoni, quod apud homines in chromosomate 2 locatum est, GCG (OMIM: 138030) vocatur. Locatio cytogenetica eius est 2q24.2, cum sex exonis et quinque intronis[1]. Ex geno praeproglucagonum exprimitur. Hormonti glucagoni ipso undetriginta aminoacida sunt.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. White J. W., Saunders G. F. (1986). "Structure of the human glucagon gene". Nucleic Acids Res 14 (12): 4719-30 

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Insula Langerhanensis, ubi in partibus rubre tinctis glucagon fit
stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!