Glucagon

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Exemplar structurae molecularis glucagonis

Glucagon (gen. glucagonis m. - de verbis Graecis γλυκόν dulce et ἄγον ducens) est hormon in pancreate, accurate in insulis Langerhanensibus factum, quod copiam glucosi in sanguine auget; ergo glucagon est hormon contrarium insulini.

Natura glucagoni[recensere | fontem recensere]

Genetica[recensere | fontem recensere]

Nomen geni glucagoni, quod apud homines in chromosomate 2 locatum est, GCG (OMIM: 138030) vocatur. Locatio cytogenetica eius est 2q24.2, cum sex exonis et quinque intronis[1]. Ex geno praeproglucagonum exprimitur. Hormonti glucagoni ipso undetriginta aminoacida sunt.

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Insula Langerhanensis, ubi in partibus rubre tinctis glucagon fit
stipula Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!
  1. White J. W., Saunders G. F. (1986). "Structure of the human glucagon gene". Nucleic Acids Res 14 (12): 4719-30