Fornix cuneorum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Fornix cuneorum.

Fornix cuneorum[1] est fornix vel arcus hemicircularis, saepe cum cuneis petreis factus, sed etiam cum lateribus et glutine. Ortus est hic fornix in architectura Mesopotamica, mox oblitus (ignotus est Graecis hic fornix), et tunc a Etrusciis et Romanis usus est.

Cuneus clavis est cuneus medius, quae onus verticale per cuneas fornicis dividit. Omnia cunei aequae magnitudinis sunt.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. M. Vitruvii Pollii De Architectura; VI.viii.3