Carolus Abraham

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Psychanalystae septem anno 1922 picti. Sedentes, a sinistra parte observanti, Sigismundus Freud, Alexander Ferenczi, Ioannes Sachs; stantes, Otto Rank, Carolus Abraham, Max Eitingon, Ernestus Jones

Carolus, vulgo Karl Abraham (natus Bremae die 3 Maii 1877; mortuus Berolini die 25 Decembrus 1925) fuit psychiatrus et psychanalysta. Turici apud Institutum Psychiatricum Burghölzli meruit, directore Eugenio Bleuler, collega Carolo Jung; ab anno 1907 fuit collaborator Sigismundi Freud. Cum Max Eitingon anno 1920 Institutum Psychanalyticum Berolinense condidit; Consociationi Psychanalyticae Internationali annis 1914-1918 rursusque anno 1925 praesedit. De morbo manico depressivo res utiles e vita pictoris Ioannes Segantini derivavit.

Opera potiora[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Hilda Abraham, Karl Abraham. Sein Leben für die Psychoanalyse. Monaci, 1976
  • Johannes Cremerius, ed., Karl Abraham: Psychoanalytische Studien/Gesammelte Werke. 2a ed. Francofurti ad Moenum: Fischer, 1967
  • Bettina Decke, "Karl Abraham: Familie, Kindheit und Jugend in Bremen" in Luzifer-Amor vol. 10 no. 20 (1997)
  • Franco De Masi, Karl Abraham (1877 - 1925). Romae: Armando, 2002
  • Ernst Falzeder, Ludger M. Hermanns, edd., Sigmund Freud / Karl Abraham: Briefwechsel 1907-1925. Vindobonae: Turia + Kant, 2009
  • Bernard Lemaigre, Karl Abraham. Lutetiae: Presses Universitaires de France, 2003
  • V. Machtlinger, "Karl Abraham und Giovanni Segantini" in Luzifer-Amor vol. 10 no. 20 (1997) pp. 81–97
  • U. May-Tolzmann, "The Discovery of the Bad Mother: Abraham's contribution to the theory of depression" in Luzifer-Amor vol. 10 no. 20 (1997) pp. 98-131

Nexus externi[recensere | fontem recensere]