Aeolis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina de regione in Asia minore sita explicat. Si insulas a Sicilia in septentriones versus sitas quaeris, vide Aeoliae insulae.
Aeolis

Aeolis (-idis et apud poetas -idos, Acc. -ida, f.) (Graece: Αἰολίς) sive rarius etiam Aeolia (Graece: Αἰολία) est antiqua regio ab Aeolibus inhabitata in litore boreo-occidentali Aesiae minoris. Aeolis ab Hellesponti ostio (hodie: Dardanellae) a septentrionibus usque ad Hermum fluvium (hodie: Gediz) a meridie. Aeolis finitima est a septentrionibus Mysiae, a meridie Ioniae et ab oriente Lydiae.

Primi Aeoli a Thessalia venientes circa saeculum duodecimum a.C.n. sedes in insulis Lesbo et Tenedo et in continente asiatico inter Troadem et Ioniam collocavisse videntur[1]. Secundum situm geographicum Herodotus urbes Aeolidis in tres partes dividit:[2]

Saeculo octavo a.C.n. civitates Aeolicae Dodecapolim (i.e. societam duodecim civitatum) formaverunt: Cyme, Larissa, Neonteichus, Temnus, Cilla, Notium, Aegiroessa, Pitane, Aegae, Myrina, Grynium et Smyrna.[3]

Fontes[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Domenico Mancini: Archeologia greca dell'abate Domenico Mancini. Napoli: nella Tipografia della Società Filomatica, 1820, vol. IV, p. 311-12 (in interrete)
  • Gustav Hirschfeld: Aiolis (3). In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Vol. I,1, Stuttgardiae 1893, Col. 1035 s.
  • Michel Mourre, Dictionnaire encyclopédique d'histoire, Bordas, 1978.
  • Pierluigi Bonanno, Aiolis. Storia e archeologia di una regione dell’Asia Minore alla fine del II millennio a.C., USA, 2006.


Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Pausanias III.2.1
  2. Herodotus, Historiae I, 149
  3. Strabo, Geographica XIII, 97-98

Nexus interni