Circuitus integratus
E Vicipaedia
IC (EPROM memoria) cum fenestra perlucida. Fenestra memoriam luce ultraviolacea delevisse permittit.
Circuitus integratus seu IC per sigla, est minimus circuitus electronicus in singula assula substrata semiconductri factus. Ut circuitus electronicus est compositus ex elementis electronicis. IC ipse invicem est elementum aedificans machinationibus electronicis. IC est inventus a Jack Kilbe in anno 1958 laboranti in societate Texas Instruments.
Gradum [recensere]
Numerus transistrorum quae circuitus integratus continet eius gradum definit sicut infra:
- SSI <10 (Siglas ex Small-Scale Integration)
- MSI <100 ( Medium-Scale Integration)
- LSI <10.000 (Large-Scale Integration)
- VLSI <100.000 (Very-Large Scale Integration)
- ULSI <10.000.000 (Ultra-Large Scale Integration)
Genera [recensere]
Duobus generibus circuitorum integratorum operationem, alter est analogicus, alter digitalis.
- Analogis sunt amplificator, oscillatrum, radiophonum simplex etc.
- Digitalibus sunt elementum microprocessor, RAM, ROM, computator, etc. Composita sunt portatis logicis.