Cường Để

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Phan Bội Châu (ad dextram partem) cum Cường Để anno circiter 1907

Cường Để (scriptura chữ nôm 彊柢; nomine primordiali Nguyễn Phúc Đan, 阮福單; 1882-1951) fuit princeps familiae imperialis Annamiticae, qui in Iaponia exsul cum Phan Bội Châu aliisque laboravit ut Francicos e Vietnamia eieceret. Cường Để fuit filius maior natu principis Anh Nhu.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Agathe Larcher-Goscha, "Prince Cuong De and the Franco-Vietnamese competition for the heritage of Gia Long" in Viêt Nam exposé: French scholarship on twentieth-century Vietnamese society ed. Gisèle Luce Bousquet, Pierre Brocheux (Ann Arbor: University of Michigan Press, 2002. 0472068059) pp. 187-215 (Paginae selectae apud Google Books)
  • David Marr, Vietnamese Anticolonialism 1885–1925. Berkeley: University of California Press, 1971.
  • Trần Mỹ-Vân, A Vietnamese Royal Exile in Japan: Prince Cường Để, 1882-1951. Londinii: Routledge, 2005. ISBN 0-415-29716-8 (Paginae selectae apud Google Books)
  • Vĩnh Sính, ed., Phan Bội Châu and the Dông-Du Movement New Haven: Yale Center for International and Area Studies, 1988. ISBN 0-938692-36-4