Bernardus Guidonis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Genealogia ex opere Bernardi cuius titulus est Chronica regum Franciae

Bernardus Guidonis (natus apud Royères anno 1261 aut 1262; mortuus die 30 Decembris 1331) fuit clericus ordinis Dominicanorum, episcopus Lutevae, inquisitor Tolosae, scriptor historicus et theologicus in lingua Latina.

Opera[recensere | fontem recensere]

Fortuna[recensere | fontem recensere]

Bernardus Guidonis est persona mythistoriae Humberti Eco cuius titulus est Il nome della rosa ("Nomen rosae"), anno 1980 editae.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Léopold Delisle, Notice sur les manuscrits de Bernard Gui. Lutetiae, 1879 textua apud archive.org
  • T. Käppeli, ed., Stephanus de Salaniaco et Bernardus Guidonis: De quattuor in quibus Deus Praedicatorum ordinem insignivit. Romae: Angelicum, 1949 (Monumenta Ordinis Fratrum Praedicatorum historica, 22)
Religiosi Ecclesiae Catholicae
Albi | Augustiniani | Barnabitae | Benedictini | Camilliani | Canonici Augustiniani | Carmelitae | Carmelitae Discalceati | Carthusiani | Cistercienses | Claretiani | Comboniani | Dominicani | Eudistae | Filii Amoris Misericordis | Franciscani | Iesuitae | Lasalliani | Legionari Christi | Mercedarii | Minimi | Oratoriani | Passionistae | Praemonstratenses | Rosminiani | Societas Parisiensis missionum ad exteras gentes | Salesiani | Scalabriniani | Servi Mariae | Servi Iesu et Mariae | Spiritani | Trappistae | Trinitarii | Ursulinae | Vincentiani