Locus Occidentalis (Saxonia Inferior)

Locus: 53°15′0″N 7°55′0″E
Numerus incolarum: 23 956
Situs interretialis
Nomen officiale: Westerstede
Gestio
Geographia
Coniunctiones urbium

Locus Occidentalis[1] (Theodisce et Sagterlandice Westerstede; Saxonice Westerstäe) est urbs Saxoniae Inferioris et sedes administrationis Circuli Ammerlandensis. Ad Locum Occidentalem etiam pertinent Urbs Nuclearis Locus Occidentalis[2][1] (Theodisce Kernstadt Westerstede); vici compacti (Theodisce geschlossene Ortschaft): Burgforda[3] (Theodisce Burgforde), Eggeloga[3] (Theodisce Eggeloge), Garnholtia[4] (Theodisce Garnholt), Giesselhorstium[5] (Theodisce Gießelhorst), Halsbiki[6] (Theodisce Halsbek), Halstorpe[7] (Theodisce Halstrup), Hollrieda[8] (Theodisce Hollriede), Hollwega[3] (Theodisce Hollwege), Hullsteda[3] (Theodisce Hüllstede), Ihusa[9] (Theodisce Ihausen), Ihorstium[5] (Theodisce Ihorst), Lynsvidon[10] (Theodisce Linswege), Moorburgum[11] (Theodisce Moorburg), Ocholtia[4] (Theodisce Ocholt), Tarberga[12] (Theodisce Tarbarg), Torsholtia[4] (Theodisce Torsholt) ac Westerloha[13] (Theodisce Westerloy); et vici dispersi (Theodisce offene Ortschaft): Campus[14] (Theodisce Felde), Campus Eggelogensis[15] (Theodisce Eggelogerfeld), Campus Fikensholtensis[16] (Theodisce Fikensolterfeld), Campus Lindernensis[17] (Theodisce Lindernerfeld), Campus Loci Occidentalis[18] (Theodisce Westerstederfeld), Campus Lynsvidonensis[19] (Theodisce Linswegerfeld), Campus Ocholtensis[20] (Theodisce Ocholterfeld), Campus Westerlohensis[21] (Theodisce Westerloyerfeld), Clivus Altus[22] (Theodisce Hoheliet), Fikensholtia[4] (Theodisce Fikensolt), Goelriehenfelda[23] (Theodisce Goelriehenfeld), Grafenfelda[23] (Theodisce Grafenfeld), Haarfurtum[24] (Theodisce Haarfurth), Heidcampus[25] (Theodisce Klamperesch), Hollwegerfelda[23] (Theodisce Hollwegerfeld), Howiekerfelda[23] (Theodisce Howiekerfeld), Hullstederdiela[3] (Theodisce Hüllstederdiele), Hullstederfelda[23] (Theodisce Hüllstederfeld), Iuhrdenerfelda[23] (Theodisce Jührdenerfeld), Karlshofa[26] (Theodisce Karlshof), Kielburgum[11] (Theodisce Kielburg), Lindera[27] (Theodisce Lindern), Mansia[28] (Theodisce Mansie), Nova Englandia[29][30] (Theodisce Neuengland), Ollenharda[3] (Theodisce Ollenharde), Petersfelda[23] (Theodisce Petersfeld), Seggerda[31] (Theodisce Seggern), Stellhornium[32] (Theodisce Stellhorn), Sudholtia[4] (Theodisce Südholt), Terra Nova[33] (Theodisce Neulanden) ac Vossberga[12] (Theodisce Voßbarg).
Historia
[recensere | fontem recensere]Locus Occidentalis anno 1123 primo in actis descriptus est, quo anno etiam conditus esse videtur. Postea Aquae Zwischenahnenses a comitibus Oldenburgensibus regnatae sunt. Annis 1810 ad 1813 ad Primum Imperium Francicum pertinuit. Ab anno 1815 Locus Occidentalis iterum ad Magnum Ducatum Oldenburgensem traditus est, qui post annum 1918 res publica factus est. Anno 1933 Locus Occidentalis caput novi Circuli Ammerlandensis factus est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet et anno 1977 ius urbis accepit.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Locum Occidentalem spectant. |
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 Cellarius, C. (1703). Geographia Antiqua iuxta et Nova. Ienae: Bielckius.
- ↑ Theodiscum praefixum Kern Latino adiectivo "nuclearis-e" et Theodiscum suffixum -stadt Latino nomine urbs urbis vertitur.
- 1 2 3 4 5 6 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
- 1 2 3 4 5 Germanica toponyma cum suffixis -holz seu -(h)olt seu -hout plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-holtia-ae". Qua de latinizatione, quamquam Botanical Latin solum dicit "(...) -holz : -holtia (...)", situs interretialis Etymonline "Old English holt "woods, forest, grove, thicket," common in place names, from Proto-Germanic *hultam- (source also of Old Frisian, Old Norse, Middle Dutch holt, Dutch hout, German Holz "a wood, wood as timber")" aseverat. Ergo, quia suffixa -(h)olt et -hout variationes suffixi -holz sunt, omnia haec suffixa etiam verti Latine suffixo "-holtia-ae".
- 1 2 Germanica toponyma cum suffixo -horst plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-horstium-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -horst : -horstium (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -be(c)k seu -beek plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-biki-orum", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Aesebiki, Asbiki, Beverbiki, Gledabiki, Goltbiki, Sannanabiki, Trobiki, Walbiki, Winesbiki apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Vide Oldenburgisches Urkundenbuch, ubi dicitur "(...) domum unam in Halstorpe ad nos pleno iure spectantem (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -ried(e)(n) seu -riet plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-rieda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Rieda prope Meringam (Theodisce Ried); Rieda prope Kaufburam (Theodisce Rieden); Oberrieda (Theodisce Oberrieden); Rieda ad Lacum Forggensem (Theodisce Rieden am Forggensee); Rieda Hiemalis (Theodisce Winterrieden); Rieda Inferior (Theodisce Niederrieden). Quae omnia toponyma ex articulo Vicipaediae Latinae de indice communium Bavariae desumpta sunt, ubi apte referuntur.
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Vide Altdeutsches Namenbuch Band 2, ubi dicitur "(...) Lynsvidon. 12. Lpb. n. 138 a. 1124 or. Linswege (...)".
- 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -burg et -borg et -burgh et -bourg plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-burgum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Wisingsburgum, Edinburgum, Alburgum, Altenburgum, Brandeburgum, Caroburgum, Doesburgum, Friburgum, Hamburgum, Iulioburgum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -berg(e)(n) aut -berghe aut -barg(e)(n) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-berga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Amberga, Annaberga, Arensberga, Asschaberga, Bamberga, Berga, Blancoberga, Bobbinberga, Brunsberga, Cassonberga, Coloberga, Eversberga, Freiberga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Germanica praesentia aut antiqua toponyma cum suffixis -loh(e) et -lo et -loy(e) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-loha-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ascloha, Buohloha, Eiloha, Hadaloha apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Theodiscum vocabulum Felde Latino vocabulo "campus-i" vertitur.
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Eggeloger- Latino gentilicio "Eggelogensis-e" -quod ad Eggelogam (Theodisce Eggeloge) refertur- vertitur.
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Fikensolter- Latino gentilicio "Fikensholtensis-e" -quod ad Fikensholtiam (Theodisce Fikensolt) refertur- vertitur.
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Linderner- Latino gentilicio "Lindernensis-e" -quod ad Linderam (Theodisce Lindern) refertur- vertitur.
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Westersteder- Latino toponymo casu genetivo "Loci Occidentalis" (Theodisce Westerstede) vertitur. De Latino toponymo "Locus Occidentalis", vide: Cellarius, C. (1703). Geographia Antiqua iuxta et Nova. Ienae: Bielckius.
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Linsweger- Latino gentilicio "Lynsvidonensis-e" -quod ad Lynsvidon (Theodisce Linsweg) refertur- vertitur. Latino de toponymo, vide Altdeutsches Namenbuch Band 2, ubi dicitur "(...) Lynsvidon. 12. Lpb. n. 138 a. 1124 or. Linswege (...)".
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Ocholter- Latino gentilicio "Ocholtensis-e" -quod ad Ocholtiam (Theodisce Ocholt) refertur- vertitur.
- ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur et Theodiscum toponymicum praefixum Westerloyer- Latino gentilicio "Westerlohensis-e" -quod ad Westerloham (Theodisce Westerloy) refertur- vertitur.
- ↑ Toponymum Hoheliet ex elementis Germanicis compositum esse videtur: Hohe- = hoch, quod Latine "altus-a-um" redditur (Langenscheidt, s. v. hoch), atque -liet, in nominibus Germanicis inferioris Germaniae occurrens, Abhang "declivitas" significat; pro quo "clivus, -i" m. adhibetur (Georges, s. v. Abhang; Lexicon Latinum Hodiernum, s. v. Abhang). Itaque "Hoheliet" interpretative reddi potest "Clivus Altus".
- 1 2 3 4 5 6 7 Germanica toponyma cum suffixis -feld(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-felda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Falufelda, Frauenfelda, Heresfelda, Hirutfelda, Ilfelda, Mansfelda, Salfelda, Sualafelda, Alfelda, Alsfelda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -furt(h) seu -fürt(h) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-furtum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Furtum Bavaricum, Hasfurtum, Ochsenfurtum, Schweinfurtum atque Wonfurtum apud articulum Vicipaedia Latina de indice communium Bavariae; et Durenfurtum, Erfurtum, Klagenfurtum, Quernofurtum atque Steinfurtum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Pristinum praesentis Theodisci toponymiKlamperesch nomen Heidkamp erat (qua de forma, vide: Oldenburgisches Staatsministerium (1933). Bekanntmachungen des Staatsministeriums: Änderung von Ortschaftsbezeichnungen im Amt Ammerland. Oldenburgische Staatszeitung, 1933. Landesbibliothek Oldenburg.); et Germanica toponyma cum suffixo -kamp seu -kampf seu -camp plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-campus-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt.
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -hof(f)(e)(n) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.
- ↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z). Hoc casu, latinizans suffixum "-a" pristinae huius toponymum formae "Linderen" applicatur. Qua de forma, vide Familiekunde Oldenburg.
- ↑ Toponyma cum suffixo -ie plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-ia-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Turbia, Vermeria, Alteia, Airdria, Augustadia, Curbavia, Normannia, Picardia apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Theodiscum adiectivale praefixum Neu- Latino adiectivo "novus, -a, -um" redditur; cf. Langenscheidt, Deutsch–Lateinisches Wörterbuch, s. v. neu.
- ↑ Germanica toponyma cum suffixo -land plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-landia-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Amelandia, Bevelandia Australis, Bevelandia Septentrionalis, Bolandia, Iutlandia, Curlandia, Estlandia, Finlandia, Flevolandia, Friedlandia, Islandia, Gothlandia, Hollandia, Ingermanlandia, Isalandia Lalandia, Langelandia, Oehtlandia Olandia, Sallandia, Samlandia Zelandia, Selandia Fotlandia, Wermelandia Withlandia apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)". Hoc casu, latinizans suffixum "-e" pristinae huius toponymum formae "Seggerden" applicatur. Qua de forma, vide Alvin, ubi dicitur "(...) Ernst von Seggern (Ernestus de Seggerden) (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -horn(e)(n) aut -hoorn plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hornium-i", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ahornium Badense Birtembergense ac Ahornium Coburgense apud Kennel von Silvalacus; Nonnenhornium apud Hermanni Conringii Censura diplomatis quod Ludovico imperatori fert acceptum coenobium Lindauiense; Weissenhornium apud DANIELIS PAREI HISTORIA BAVARICO- PALATINA; et Braunshornium apud Erläuterungen zum geschichtlichen Atlas der Rheinprovinz: Die Karte von 1789.
- ↑ Theodiscum adiectivale praefixum Neu- Latino adiectivo "novus, -a, -um" redditur; cf. Langenscheidt, Deutsch–Lateinisches Wörterbuch, s. v. neu; et suffixum -landen Latino vocabulo "terra-ae".
