Servitus (ius)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Terra in Missuria servituti subiecta ut status naturalis in aeternum asservetur.

Servitus est ius ad proprietatis alienae usum, sine conducto quod etiam ius ad possessionem huius proprietatis daret. Iam Marcianus scribebat: servitutes aut personarum sunt, ut usus et usus fructus, aut rerum, ut servitutes rusticorum praediorum et urbanorum.

Servitus hominis[recensere | fontem recensere]

Servitus hominis, etiam aetate classica saepe servitus tantum dicta, est ius ad laborem vel officium cuiusdam hominis per tempus quoddam, quae distinguuntur in quattuor formas:

  • Servitus debitoria, saepe per tempus minus quam septem annos, ut debita luta sint;
  • Servitus militaris, saepe per tempus quoddam secundum morem civitatis;
  • Servitus perpetua, saepe ob cladem belli vel ob crimina maiora, ubi servitus debitur per totam vitam hominis;
  • Servitus aeterna, ubi servitus perpetua omnium generationum servi debuntur.

Servitudo autem re vera sola correspondit servitui perpetuae vel aeternae.

Servitus terrarum[recensere | fontem recensere]

Libra Haec stipula ad ius spectat. Amplifica, si potes!