Sanctus Petrus in Galatina

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Vide etiam paginam discretivam: Galatina (discretiva)

Wikidata-logo.svg Sanctus Petrus in Galatina
Res apud Vicidata repertae:
Civitas: Italia
Locus: 40°10′0″N 18°10′0″E
Numerus incolarum: 26 887
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis
Nomen officiale: Galatina

Gestio

Procuratio superior: Provincia Lupiensis

Geographia

Superficies: 82.65 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Aradeum, Corellianum, Galatana, Neritum, Sullianum, Cupertinum, Cutrofianum, Soletum, Leculae, Seculum

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Sapes

Tabula aut despectus

Sanctus Petrus in Galatina: situs
Monitio: Huic imagini nondum est descriptio, quaesumus descriptionem addas.

Sanctus Petrus in Galatina[1][2] seu Sanctus Petrus in Galatino[3] (Italice Galatina) est Urbs Italiae et municipium, circiter 27 220 incolarum, in regione Apulia, in Provincia Lupiensi et in Sallento historica ac geographica terra sita. Urbani Galatinenses appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Clari cives[recensere | fontem recensere]

Nati[recensere | fontem recensere]

Hic vixerunt[recensere | fontem recensere]

Aedificia egregia[recensere | fontem recensere]

  • Ecclesia Matrix,

et cetera.

Ecclesia Catholica Romana[recensere | fontem recensere]

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Fractiones[recensere | fontem recensere]

Collemeto, Noha, Santa Barbara

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Galatinam spectant.
  • Situs publicus (Italice)

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. F. Sacco, Dizionario geografico-istorico-fisico del Regno di Napoli (Neapolis: Vincenzo Flauto, 1796) (tomus I apud Google Books) (tomus II) (tomus III) (tomus IV)}
  2. L. Giustiniani, Dizionario geografico-ragionato del Regno di Napoli (Neapolis: Vincenzo Manfredi, 1797)
  3. W. Schweickard, Derivati da nomi geografici (Tubingae: M. Niemeyer, 2006) (Textus apud Google Books)
  4. Anno 1793, cum concessione Regis Ferdinandi IV
Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!