Jump to content

Nordenhamia

E Vicipaedia
(Redirectum de Nordenham)
Wikidata Nordenhamia
Res apud Vicidata repertae:
Nordenhamia: insigne
Nordenhamia: insigne
Civitas: Germania
Locus: 53°30′0″N 8°28′0″E
Numerus incolarum: 25 759
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Circulus Alluvionis Visurgensis

Geographia

Superficies: 87.77 chiliometrum quadratum

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Saint-Étienne-du-Rouvray, Suenemundum, Peterlee

Tabula aut despectus

Nordenhamia: situs
Nordenhamia: situs
Centrum Nordenhamiae urbis.

Nordenhamia[1] seu Nordenhamium[1] (Theodisce et Saxonice Nordenham) est commune sui iuris et urbs Saxoniae Inferioris ad Visurgim flumen situm et commune maximum Circuli Paludis Visurgensi. Ad Nordenhamiam urbem vici 35 Abbehusa[2] (Theodisce Abbehausen), Agger Schockumensis[3][4] (Theodisce Schockumerdeich), Agger Superior[3][5] (Theodisce Oberdeich), Agger Superior Esmundeshemensis[3][5][6] (Theodisce Esenshammer Oberdeich), Arena Blexensis[7][8] (Theodisce Blexersande), Arena Moorseensis[7][9] (Theodisce Moorseersand), Athenae[10] (Theodisce Atens), Blexa[11] (Theodisce Blexen), Blexerwurp (Theodisce Blexerwurp), Butterburgum[12] (Theodisce Butterburg), Campus Athensiensis[13][14] (Theodisce Atenserfeld), Certenze[15] (Theodisce Tettens), Claustrum[16] (Theodisce Kloster), Cornu Abbehusanum[17][18] (Theodisce Abbehauser Hörne), Einswarda[11] (Theodisce Einswarden), Ellwurda[11] (Theodisce Ellwürden), Enjebuhr (Theodisce Enjebuhr), Esmundeshemium[19] (Theodisce Esenshamm), Exclusa Magna[20][21] (Theodisce Großensiel), Grebswarda[11] (Theodisce Grebswarden), Groda Abbehusana[11][18] (Theodisce Abbehauser Groden seu Abbehausergroden), Groda Esmundeshemensis[11][6] (Theodisce Esenshammergroden), Heeringa[22] (Theodisce Heering), Hofa[23] (Theodisce Hoffe), Hoventhorpe[24] (Theodisce Havendorf), Hutta Friderici Augusti[25][26][27] (Theodisce Friedrich-August-Hütte), Phiesewarda[11] (Theodisce Phiesewarden), Pratum Abbehusanum[28][18] (Theodisce Abbehauserwisch), Rahda[11] (Theodisce Rahden), Sarva[29] (Theodisce Sarve), Schweewarda[11] (Theodisce Schweewarden), Schuttinga[22] (Theodisce Schütting), Treuenfelda[30] (Theodisce Treuenfeld), Vetus Agger Esmundeshemensis[31][3][6] (Theodisce Esenshammer Altendeich), Via Bultensis[32][33] (Theodisce Bulterweg), Volkers (Theodisce Volkers) necnon insulae Langlutia Prima[11][34] (Theodisce Langlütjen I) et Langlutia Secunda[11][35] (Theodisce Langlütjen II) pertinent.

Historia

[recensere | fontem recensere]

Vicus Blexa[11] (Theodisce Blexen) ab anno 1933 ad Nordenhamiam pertinens vetustissumus omnis regionis est, nam Willehadus episcopus Bremae hic die 8 Novembris 789 mortuus est. Anno 1063 Henricus IV imperator paludem ad ripam laevam Visurgis archiepiscopo Bremae tradidit, qui hic colonos Nederlandicos collocavit. Qui "Stedingi" nominati postea libertatem suam defendentes a Gerhardo II archiepiscopo anno 1234 ut haeretici victi sunt. Ab anno 1523 a comitibus, ab anno 1815 a Ducibus Magnis Oldenburgensibus recta est. Saeculo 19 hic portus institutus est, per quem boves in Britanniam exportati sunt. Postea et petroleum et frumentum importata sunt. Anno 1908 Nordenhamia condita est et urbis minoris ius accepit. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 pars Circuli Paludis Visurgensi facta est et Blexa cum Nordenhamia coniuncta est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1974 vicus Abbehusa[2] (Theodisce Abbehausen) et pars maior communis Esmundeshemii[19] (Theodisce Esenshamm) cum Nordenhamia coniuncti sunt.

Notae

[recensere | fontem recensere]
  1. 1 2 Germanica toponyma cum terminatione -ham plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-hamia-ae" aut "hamium-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -ham : -hamia, -hamium (...)".
  2. 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  3. 1 2 3 4 Theodiscum toponymicum suffixum et vocabulum -Deich Latino vocabulo "agger aggeris" m. vertitur.
  4. ↑ Theodiscum gentilicium praefixum et adiectivum Schockumer(-) Latino gentilicio "Schockumensis-e" vertitur, quod ad Schockum (Theodisce Schockume) refertur.
  5. 1 2 Theodiscum praefixum Ober- Latino adiectivo "superior-ius" vertitur. V.gr. Cf. Austriam Superiorem.
  6. 1 2 3 Theodiscum gentilicium adiectivum aut praefixum Esenshammer(-) Latino gentilicio "Esmundeshemensis-e" vertitur, quod ad Esmundeshemium (Theodisce Esenshamm) refertur.
  7. 1 2 Theodiscum suffixum et vocabulum (-)Sand(e) Latino vocabulo "arena-ae" f. vertitur.
  8. ↑ Theodiscum gentilicium praefixum et adiectivum Blexer(-) Latino gentilicio "Blexensis-e" vertitur, quod ad Blexam (Theodisce Blexen) refertur.
  9. ↑ Theodiscum gentilicium praefixum et adiectivum Moorseer(-) Latino gentilicio "Moorseensis-e" vertitur.
  10. ↑ Vide MONASTICON, ubi dicitur "(...) Athenae,.................. Atens (German.) (...)".
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  12. ↑ Germanica toponyma cum suffixis -burg et -borg et -burgh et -bourg plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-burgum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Wisingsburgum, Edinburgum, Alburgum, Altenburgum, Brandeburgum, Caroburgum, Doesburgum, Friburgum, Hamburgum, Iulioburgum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  13. ↑ Theodiscum suffixum -feld Latino vocabulo "campus-i" vertitur.
  14. ↑ Theodiscum gentilicium praefixum Atenser Latino gentilicio "Athensiensis-e" vertitur, quod ad Athenas (Theodisce Atens) refertur. Latino de gentilicio, vide arcinsys, ubi dicitur "(...) "Sigillum Prioris Conventus Athensiensis" (...)"; et Latino de toponymo, vide MONASTICON, ubi dicitur "(...) Athenae,.................. Atens (German.) (...)".
  15. ↑ Woebcken, C. (1961). Jeverland. Gewesenes und Gebliebenes (Heft 8 der Mitteilungen des Jeverländischen Altertums- und Heimatvereins), p. 127. Geverae.
  16. ↑ Theodiscum vocabulum e Latino "claustrum.i" ortum est. Qua de etymologia, vide Victionarium Theodiscum, ubi dicitur "(...) vulgärlateinische clostrum entstammt wiederum dem Kirchenlateinischen claustrum (...)".
  17. ↑ Theodiscum nominale suffixum aut vocabulum (-)Hörn(e) Latino nomine "cornu-us" (n.) vertitur.
  18. 1 2 3 Theodiscum gentilicium praefixum et adiectivum Abbehauser(-) Latino gentilicio "Abbehusanus-a-um" vertitur, quod ad Abbehusam refertur.
  19. 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z). Hoc casu suffixum primae formae huius toponymi Esmundeshem testatae applicatur. Qua de pristina forma, vide Hansisches Urkundenbuch, ubi dicitur "(...) Everardus de Esmundeshem (...)".
  20. ↑ Vocabulum et suffixum Saxonicum (-)Siel Theodisco vocabulum Schleuse respondet, ut iam Adelungus in Grammatisch-kritischem Wörterbuch der Hochdeutschen Mundart s. v. Schleuse testatur: "Im Niederdeutschen wird eine Schleuse ... ein Siel ... [vocatur]"; ipsum autem Theodiscum Schleuse Latine "exclusa, -ae" f. redditur, nam Adelungus ibidem Schleuse inter mediae Latinitatis vocabula "exclusa", "inclusura", "conclusio", "sclusa", "clusa" refert, et Lexicon Latinum Hodiernum quoque Schleuse = "exclusa, -ae" f. tradit.
  21. ↑ Theodiscum praefixum Groß(en)- Latino adiectivo "magnus-a-um" vertitur.
  22. 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  23. ↑ Germanica toponyma cum suffixis -hof(f)(e)(n) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.
  24. ↑ Vide Hansisches Urkundenbuch, ubi dicitur "(...) Boyco de Hoventhorpe (...)".
  25. ↑ Toponyma cum suffixis -hütte aut -hutta plerumque latinizari solent Latino vocabulo "Hutta-ae", quamquam huius vocabuli variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hutta vitriaria Bohemica apud Schwaben.hu. (s. d.). Böhmischhütten / Csehbánya – Ortsgeschichte; Hutta Germanica apud Németbánya. (s. s.). Németbánya története; Hutta Vitriaria apud https://slavistika.sk/wp-content/uploads/2023/02/2015_1.pdf?utm [Majtán, M. (1998). Názvy obcí Slovenskej republiky: Vývin v rokoch 1773–1997. Bratislaviae: Veda]; Hutta apud Kárpátalja helységnevei.; Hutta Polonica apud Štefánik, M. (2022). Italia ed Europa centro-orientale tra Medioevo ed età moderna: Economia, società, cultura. Heidelberg University Publishing; Hutta Eifliae apud Beyer, H. (1860). Urkundenbuch zur Geschichte der, jetzt die Preussischen Regierungsbezirke Coblenz und Trier bildenden mittelrheinischen Territorien (Vol. 1). J. Hölscher, et Beyer, H. (1860). Urkundenbuch zur Geschichte der mittelrheinischen Territorien: Erster Band. Von den ältesten Zeiten bis zum Jahre 1169. Confluentibus: J. Hölscher.
  26. ↑ Theodiscum praefixum Friedrich- Latino anthroponymo casu genetivo "Friderici" vertitur.
  27. ↑ Theodiscum interfixum August- Latino anthroponymo casu genetivo "Augusti" vertitur.
  28. ↑ Saxonicum suffixum -wisch ad Theodiscum vocabulum Wiese respondet quod Latino vocabulo "pratum-i" vertitur.
  29. ↑ Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
  30. ↑ Germanica toponyma cum suffixis -feld(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-felda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Falufelda, Frauenfelda, Heresfelda, Hirutfelda, Ilfelda, Mansfelda, Salfelda, Sualafelda, Alfelda, Alsfelda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  31. ↑ Theodiscum adiectivale praefixum Alt(en)- Latino adiectivo "vetus veteris" (f.) vertitur.
  32. ↑ Theodiscum nominale suffixum -weg Latino nomine "via-ae" (f.) vertitur.
  33. ↑ Theodiscum gentilicium praefixum Bulter- Latino gentilicio "Bultensis-e" vertitur.
  34. ↑ Theodiscum ordinale I Latino "primus-a-um" vertitur.
  35. ↑ Theodiscum ordinale II Latino "secundus-a-um" vertitur.

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Nordenhamiam spectant.
Receptum de "https://la.wikipedia.org/w/index.php?title=Nordenhamia&oldid=3992301"