Lachendorf (commune generale)

Hanc paginam intra 3 menses augere oportet.

Vicipaedia a die 1 Ianuarii 2016 paginas brevissimas non iam accipit. Cuique paginae opus est non carere: 1. lemmate paginae nomine congruente; 2. textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; 3. fonte externo certo; 4. nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.

Si censes opportunius, hanc paginam in spatium nominale adumbrationum ponere potes.

Ad profundiora LA DEENFR

Lachendorf est commune Saxoniae Inferioris in Circulo Cellensi situm.

Historia

Anno 1973, commune conditum est. Ex communibus Alrebekesa^[1] (Theodisce et Saxonice Ahnsbeck), Bedenbostelo^[2] (Theodisce Beedenbostel; Saxonice Bedenbossel), Eldinga^[3] (Theodisce et Saxonice Eldingen), Hohna^[4] (Theodisce et Saxonice Hohne) et Lachendorf constat, ubi et administrationis sedes est.

Notae

↑ Oven, A. von (Ed.) (1872). Urkundenbuch des Herzogthums Lüneburg: Diplomata, chartae et registra historica saeculi XII (Documentum anni MCXCVII de venditione praedii Alrebekesae) (Vol. I). Hannoverae: Carl Rümpler.
↑ Niedersächsisches Landesarchiv (1924). Niedersächsisches Jahrbuch für Landesgeschichte. Veröffentlichungen de Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!

[Oven_1872-1] Oven, A. von (Ed.) (1872). Urkundenbuch des Herzogthums Lüneburg: Diplomata, chartae et registra historica saeculi XII (Documentum anni MCXCVII de venditione praedii Alrebekesae) (Vol. I). Hannoverae: Carl Rümpler.

[NL_1924-2] Niedersächsisches Landesarchiv (1924). Niedersächsisches Jahrbuch für Landesgeschichte. Veröffentlichungen de Historischen Kommission für Niedersachsen und Bremen.

[-inga-3] Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-e-4] Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".

[1]

[2]

[3]

[4]