Kreiensa

Kreiensa^[1] a die 1 Ianuarii 2013 pars urbis Embecae est. Usque ad hunc diem oppidum Saxoniae Inferioris et pars circuli Northeim fuit. Ad Kreiensam etiam vici Ahlshusa-Sievershusa^[2] (Theodisce Ahlshausen-Sievershausen), Bentieroda^[3] (Theodisce Bentierode) cum Rimmeroda^[3] (Theodisce Rimmerode), [Beulshusa]]^[2] (Theodisce Beulshausen), Billerbiki^[4] (Theodisce Billerbeck), Bruchhofa^[5] (Theodisce Bruchhof), Erzhusa^[2] (Theodisce Erzhausen), Garlebsa^[1] (Theodisce Garlebsen), Grena^[6] (Theodisce Greene), Haieshusa^[2] (Theodisce Haieshausen), Ippensa^[1] (Theodisce Ippensen), Olxhemium^[7] (Theodisce Olxheim), Opperhusa^[2] (Theodisce Opperhausen) cum Palude Orientali^[8] (Theodisce Osterbruch), Orxhusa^[2] (Theodisce Orxhausen) atque Rittieroda^[3] (Theodisce Rittierode) pertinuerunt.

Historia

Kreisensa anno 1318 primo in actis descripta est. Die 1 Martii 1974 14 vici supra nominati ad Kreiensam accesserunt. Die 1 Ianuarii 2013 Kreiensa commune ad Embecam urbem accessit, ut anno 2011 decretum est^[9].

Notae

1 2 3 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 3 4 5 6 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -rode plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-roda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Baceroda, Gerningeroda, Osteroda, Werningroda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -beck seu -beek plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-biki-orum", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Aesebiki, Asbiki, Beverbiki, Gledabiki, Goltbiki, Sannanabiki, Trobiki, Walbiki, Winesbiki apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -hof et -hofen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.
↑ Niedersächsisches Landesarchiv, Hauptstaatsarchiv Hannover, Cal. Or. 100 Einbeck Stadt, Nr. 2, 1344.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Haec appellatio e Theodisco toponymo Osterbruch ad sensum Latine reddito derivatur. Vocabulum Germanicum Bruch, quod in toponymia locum humidum, paludosum atque aquis stagnantibus obnoxium significat, Latine "palus, paludis" f. reddi potest; "palus" enim apud lexicographos locum aquosum atque paludosum significat. Adiectivum autem Germanicum Oster- a vocabulo Osten deductum Latine "orientalis,-e" redditur, quod ad orientem spectat vel ab eo derivatur. Itaque "Palus Orientalis" proprie significat paludem orientalem, id est locum paludosum ad orientem situm. Adiectivum "orientalis" cum substantivo femenino palus congruit genere, numero et casu.
↑ Hessisch-Niedersächsische Allgemeine die 18 Octobris 2011

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Kreiensam spectant.

Pagina officialis (Theodisce)

[-a-1] 1 2 3 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-husa-2] 1 2 3 4 5 6 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-roda-3] 1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -rode plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-roda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Baceroda, Gerningeroda, Osteroda, Werningroda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-biki-4] Germanica toponyma cum suffixis -beck seu -beek plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-biki-orum", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Aesebiki, Asbiki, Beverbiki, Gledabiki, Goltbiki, Sannanabiki, Trobiki, Walbiki, Winesbiki apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-hofa-5] Germanica toponyma cum suffixis -hof et -hofen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.

[Nie-6] Niedersächsisches Landesarchiv, Hauptstaatsarchiv Hannover, Cal. Or. 100 Einbeck Stadt, Nr. 2, 1344.

[-hemium-7] Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[8] Haec appellatio e Theodisco toponymo Osterbruch ad sensum Latine reddito derivatur. Vocabulum Germanicum Bruch, quod in toponymia locum humidum, paludosum atque aquis stagnantibus obnoxium significat, Latine "palus, paludis" f. reddi potest; "palus" enim apud lexicographos locum aquosum atque paludosum significat. Adiectivum autem Germanicum Oster- a vocabulo Osten deductum Latine "orientalis,-e" redditur, quod ad orientem spectat vel ab eo derivatur. Itaque "Palus Orientalis" proprie significat paludem orientalem, id est locum paludosum ad orientem situm. Adiectivum "orientalis" cum substantivo femenino palus congruit genere, numero et casu.

[9] Hessisch-Niedersächsische Allgemeine die 18 Octobris 2011

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]