Arsenius Papacioc

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.
Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
Interpretationes vernaculae
Hanc paginam intra 3 menses augere oportet. Cuique paginae opus est: textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.
Plura ... DEENFR
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam.

Origo familiae[recensere | fontem recensere]

Arsenius Papacioc monachus dacoromanus erat qui longissima, licet ipse diutissime exploratus, vita fruitus est. Familiam suam a Grecia venisse nomen gentilicum "Albu" habentem autumabat. Patrem patris sui sacerdotem orthodoxum fuisse narravit Arsenius monachus. Ipse exposuit de se: "Apud parentes septimus eram puer MCMXIV natus in mense August XV, communis Perieti, pagi Misleanu, districti Ialomita. Vocabantur parentes Vasile et Stanca. Super septem pagos sanitarius cultor pater meus fuit plurimumque ad constructionem ecclesiae ex pago nostro sibi operam dedit. Nominor Papacioc. Propterea quod pater avi mei in Macedonia sacerdos fuit, in septemtrione Graeciae. Ex hoc venit et nomen: "Pater cum barbitio" - "Papacioc". At ab origine vocati eramus "Albu". Et avus meus mille ovibus e Macedonia adventus est seque considerat iuxta rivum Ialomita unde campus patens erat. Pagi enim rari erant"

Biographia[recensere | fontem recensere]

Dicta et sententiae[recensere | fontem recensere]

  1. Ut confessor, nunc, vobis edico: Non molestatus est Dominus Deus super erroribus nostris.
  2. Qui precatur solum quando precatur, ipse, in re propria, non precatur.
  3. Si iuventas sciret et senilitas poteret ....
  4. Ita fieri debet quidam iuvenis: magnus pro Christo herous.
  5. Quis est hic qui a Deo aliquid poscere dehaberet ?
  6. Omni die morire sciamus et resurgere...
  7. Non opus est Domino verbis nostris, excusationibus explicationibusque verumtamen cordibus nostris.
  8. Maximi momenti consilium: dilige, dilige, dilige toto animo et ignosce.
  9. Regulae fidei aliarum religionum ab Christianitate eo differt quod a sufferentia liberare praecipiunt. In orthodoxa fide solum per sufferentiam a sufferentia solutus eris.
  10. Locupletio nullum est peccatum nec paupertas aliqua virtus.
  11. Per humeros suos crucem portaverunt dacoromani. Itaque, quod Ressurectio consequeretur, credo.
  12. Si non potes diligere inimicos tuos, hosce saltem non odi.
Bullet yellow.png Haec pagina categorias requirat. Quas adde, si potes. Symbol of Chaos.svg