Capitularia

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Capitularia sunt edicta a regibus praecipue aetate Carolingorum stirpis edita.

Historia[recensere | fontem recensere]

Capitularia a capella regali edari solebant praeceptaque habendae administrationis atque iudicandi necnon rerum militarium atque ecclesiasticarum curendarum cotinuerunt. Litteris mandata ductuque mediae Latiniatis scripta sunt. Cum varias in partes divisa edarentur nomen a singulis capitulis traxerunt.

Magni momenti historiae oeconomicae Europae occidentalis fuerunt cum exempli gratia cultum modumque serendi stirpium instituerunt. Inter gravissima capitularia tractatus nominis Admonitio generalis anni 789 nuneratur, quo omnia praecepta Caroli Magni breviter commemorentur, et dictum Capitulare de villis anni 795, quid reinstitutioni dominiorum regalium in Aquitania sitorum usui fuit.

Capitularia saepe secundum locum perscriptionis eorum nuncupantur, cuius rei exemplo est Capitulare Heristaliense (779) atque Capitulare Theudonevillense (805).

Etiamsi regi potestas legium ferendarum erat et ipse coactus erat consensum nobilium in quodam conventu rogare. Cum reges initio hunc consensum per speciem tantum assequi conati essent labente enim eorum potestate eis contendendum erat, ut nobilium benevolentiam caperent.

Capitularia litteris mandata etiam proclamatione orali ubique in imperio confirmari oportebant quo munere plerumque duces atque episcopi necnon nuntii regales fungebantur.

Mos edendorum capitulariorum imprimis regnante Carolo Magno proleque eius Ludovico Pio valebat. Imperantis quidem Caroli nepotibus hic modus legis legendae mox ex consuetudine venit.