Bartolus de Saxoferrato

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Bartolus de Saxoferrato
nullus bonus iurista nisi sit bartolista
– Sententia popularis


Bartolus de Saxoferrato (natus anno 1314 in Saxoferrato; mortuus Perusiae die 13 Iulii 1357), discipulus Cinonis Pistoriae, fuit illustris iuris consultus saeculi XIV.

Vita[recensere | fontem recensere]

Bartolus anno 1313 vel 1314 natus est in Saxoferrato apud Anconam. Bartolus iure civile apud universitates Perusiae et Bononiae, ubi licentiam docendi anno 1334 consecutus est. Postea magister iuris fuit apud universitates Perusiae, ubi inter discipulos eius Baldus de Ubaldis fuit, et Pisarum.

Opera[recensere | fontem recensere]

  • De fluminibus seu Tyberiadis
  • De quaestionibus;
  • De minoritis;
  • De regimini civitatis,
  • De tyranno,
  • De statutis;
  • De successione
  • De praescriptionibus;
  • De iurisdictione,
  • De arbitris;
  • De natura actione;
  • De citatione;
  • Tractatus represaliarum.

Lege etiam[recensere | fontem recensere]

  • Maria Ada Benedetto (1958) . Bartolo da Sassoferrato. In Novissimo Digesto Italiano. Vol 2. ISBN 88-02-01797-2. pp. 279-280.
  • Fridericus Carolus de Savigny (1850). Geschichte des römischen Rechts im Mittelalter. Vol. 6. pp. 137-184.
  • Walter Ullmann (1962). Bartolus and English Jurisprudence. In Bartolo da Sassoferrato. Studi e Documenti per il VI centenario. Vol. 1. pp. 47-73.
  • Diego Quaglioni. Politica e diritto nel Trecento italiano : il De tyranno di Bartolo da Sassoferrato, 1314-1357 / Diego Quaglioni ; con l'edizione critica dei trattati De guelphis et gebellinis, De regimine civitatis e De tyranno. - Florentiae : L. S. Olschki, 1983. - 257 p


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!